ศึกชิงเกาะเริ่มขึ้นแล้ว ผู้คนแยกย้ายกันไปไม่น้อย ถงฮว่าหรี่ตาลง ก่อนจะเห็นว่ามีสิ่งมีชีวิตต่างเผ่ามากมายรวมตัวกันอยู่ไกล ๆ...
มองรูปร่างหน้าตาไม่ชัด ถงฮว่าจึงเห็นเพียงตัวอักษรเหนือศีรษะของพวกมัน
[เผ่าฉางเฟิง: เลเวล 30, ค่าพลังชีวิต 30,000]
[เผ่าขนไฟ: เลเวล 30, ค่าพลังชีวิต 30,000]
…
เลเวล 30 กันหมด
ถงฮว่าถอนหายใจ เดือนที่สองก็จัดกิจกรรมระดับนี้แล้ว ไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้มาตลอด หรือจงใจทำกันแน่
การแย่งชิงแก่นเกาะต่อหน้าสิ่งมีชีวิตต่างเผ่ามากมายขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องที่เผ่าพันธุ์หน้าใหม่จะทำได้ ดูแค่ช่องว่างของเลเวลก็รู้...
มนุษย์จำนวนมากยังอยู่เลเวล 0
น่าขำชะมัด
ไม่รู้มาทำอะไรกัน
อ้อ เธอเองก็เลเวล 0 เหมือนกัน
-
หมอกพิษลอยอวลอยู่ในป่า ชุดซากโคลนครบ 10 ชิ้นของถงฮว่าทำให้เธอมีภูมิคุ้มกันพิษอย่างสมบูรณ์
ไม่คิดเลยว่าหลินซือซือจะมีวิธีรับมือเหมือนกัน
หลินซือซือกำลังกัดหมั่นโถว พอเห็นสายตาฉงนของถงฮว่า เธอก็พูดว่า “หมั่นโถวนี้มีผลป้องกันพิษ 4 ชั่วโมง... เอาไหม?”
ถงฮว่า: เอาเรื่องแล้วไง
“เธอกินเถอะ ฉันไม่ต้องใช้”
เสียงขลาด ๆ ดังมาจากด้านหลัง “ขอโทษนะ... ฉันขอเข้าร่วมกลุ่มพวกเธอได้ไหม?”
ทั้งสองหันกลับไป เห็นเด็กสาวอายุยี่สิบต้น ๆ สวมเสื้อไหมพรมสีรุ้งกับกางเกงขนฟูสีดำยืนอยู่บนทางเลน เธอมองหลินซือซือแล้วพูดเสียงเบาว่า “ฉันคือมือกินแตงแถวสอง... ปกติสั่งอาหารจากเธอบ่อย ๆ...”
หลินซือซือไม่คิดเลยว่ามือกินแตงแถวสองซึ่งคุยเก่งเวลาเล่นเน็ต จะเป็นคนแบบนี้ในชีวิตจริง เธอหันไปมองถงฮว่า