ถงฮว่าเดาไว้ตั้งนานแล้วว่าจะต้องมีวันนี้ หลังจากบรรลุนิติภาวะ สิ่งแรกที่เธอทำคือติดต่อสำนักงานกฎหมาย ด้วยหลักฐานที่ถงฮว่าสะสมมาหลายปี เธอเพิกถอนสถานะผู้ปกครองของลุงกับป้าสะใภ้ด้วยข้อหาละเมิดทรัพย์สินของเธออย่างร้ายแรง และนำทรัพย์สินที่เป็นของเธอกลับคืนมา —— หลายอย่างถูกใช้ไปแล้ว แต่จำนวนที่เหลือก็ยังไม่น้อยเลย เพียงพอให้ถงฮว่าใช้ชีวิตคนเดียวอย่างหรูหราไปตลอดชีวิต
วินาทีที่ตัดขาดความสัมพันธ์ ถงฮว่าอยากจะหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่ แต่น้ำตากลับไหลออกมา เธอรอคอยมาสิบปี ใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความคับแค้นและไร้ทางออกมาสิบปี เธอรอวันนี้มานานเกินไปแล้ว
จากนี้ไป เธออยากจะดีกับตัวเองให้มากขึ้น และมากขึ้นอีก
-
"กลับประเทศแล้ว ก็เลยมาเยี่ยมเธอ" เสียงของหนิงอวี่ทุ้มลึกนุ่มนวล ดุจแม่เหล็กที่ผ่านการขัดเกลา ให้สัมผัสที่หนักแน่น
รูปร่างสูง 183 เซนติเมตรยืนอย่างสง่างามอยู่ตรงนั้น ชุดสูทที่ตัดเย็บพอดีตัวยิ่งขับให้เขาดูองอาจ สันจมูกโด่ง คิ้วและดวงตาคมคายหล่อเหลา
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า จากรูปลักษณ์ภายนอกของเขา ดูไม่ออกว่าสมองของเขามีปัญหา
ตอนนี้หนิงอวี่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานแล้ว คิดว่าตัวเองควรจะมีครอบครัวได้แล้ว เขาพอใจในตัวถงฮว่ามาก —— เพราะนางงามระดับนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ ไม่เพียงแต่สวย แต่ยังรวย พาออกงานก็ดูดีมีหน้ามีตา
เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะถูกถงฮว่าปฏิเสธ ก่อนไปต่างประเทศก็ได้ตกลงกับถงฮว่าไว้แล้วว่า กลับมาจะคบกัน
ถ้าถงฮว่ารู้ว่าเขาคิดอะไร คงจะขำทั้งโกรธ
ตกลงใครตอบตกลงกันแน่? พฤติกรรมไหนกันแน่ที่ทำให้เขาเกิดภาพลวงตา? ถงฮว่ายึดหลักว่าตัวเองไม่มีทางผิด ถ้าผิดก็คนอื่นผิด เมื่อรู้แล้วก็คงทำได้แค่โทษว่าหนิงอวี่สมองมีปัญหา
"ฮว่าฮว่า คนนี้คือ?" เสียงสุภาพของจี้ชวนดังมาจากด้านหลังหนิงอวี่
"เพื่อนมหาวิทยาลัย" ถงฮว่ายกมือก่ายหน้าผาก ตอบอย่างใจลอย ในใจกำลังคิดหาทางไล่ไอ้หนุ่มหลงตัวเองนี่ออกไป
หนิงอวี่ส่งสายตาเชิงถาม ถงฮว่าหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นอย่างเสียไม่ได้ก็แนะนำให้เขา "คนข้างหลังเธอนั่นคือจี้ชวน เพื่อนฉัน"
หนิงอวี่รออยู่ครู่หนึ่ง ไม่เห็นถงฮว่าแนะนำตัวเขา รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
รูปลักษณ์ภายนอกที่โดดเด่นของจี้ชวนทำให้หนิงอวี่เกิดความรู้สึกไม่มั่นคงขึ้นมาบ้าง ยิ่งเห็นการแต่งตัวของจี้ชวน... ก็ดูออกว่ามาจากครอบครัวที่มีฐานะ
หนิงอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ต้องรีบร้อน เขากับถงฮว่ามีคำมั่นสัญญากันไว้ก่อนแล้ว
จี้ชวนแอบสังเกตหนิงอวี่ ในใจคิดวนเวียน แต่บนใบหน้ากลับยิ้มแย้มประเมิน —— หน้าตาของหมอนี่ อืม ก็พอใช้ได้แหละนะ ดูการแต่งตัวสิ ซ่า จะแอ็คแนวคลาสสิกเศรษฐกิจเก่าไปได้ แถมยังมายืนขวางหน้าประตูบ้านสาวเขาทำไม? ไม่เห็นหรือไงว่าฮว่าฮว่าขมวดคิ้วแล้ว? เห็นชัด ๆ ว่าไม่ต้อนรับ! สรุปได้เลยว่า เป็นผู้ชายที่ไร้มารยาทและไร้สไตล์สิ้นดี
ถงฮว่าเห็นว่ามายืนนิ่งหน้าประตูบ้านไม่ใช่เรื่องดี จึงพูดว่า "อชวน เธอเข้ามาสิ"
จี้ชวนเผยรอยยิ้มดุจสายลมฤดูใบไม้ผลิ ก้าวขายาว ๆ เข้าไปในประตูด้วยความดีใจ ถงฮว่าจะอ้าปากบอกให้หนิงอวี่กลับไปก่อน ก็เห็นชายคนนี้แทรกตัวเข้าไปราวกับเส้นใหญ่ที่เจ้าเล่ห์
ถงฮว่า: ……
จี้ชวนที่เห็นหนิงอวี่ย่องเข้าประตูไปก็: ……
ถงฮว่าสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พูดด้วยน้ำเสียงเข้มว่า "หนิงอวี่ ฉันยังมีธุระ เธอกลับไปเถอะ"
สีหน้าของหนิงอวี่ดูเหมือนกำลังมองคนใจร้าย "ฮว่าฮว่า... เธอลืม..."
"หยุด หยุด หยุด เรียกชื่อเต็มฉัน ถงฮว่า! แถมเราไม่สนิทกันนะ!" ถงฮว่าทนไม่ไหว รีบพูดขัดขึ้น
จี้ชวนยืนอยู่ไม่ไกลจากถงฮว่า มองหนิงอวี่ด้วยความสมน้ำหน้า
แม้หนิงอวี่จะไม่ค่อยเข้าใจภาษาคน แต่เมื่อถูกถงฮว่าปฏิเสธตรง ๆ เช่นนี้ เขาก็รู้ว่าถ้าอยู่ต่อก็จะเสียหน้า
เพื่อเรียกศักดิ์ศรีกลับมาบ้าง เขาฝืนยิ้มพูดว่า "มันก็สมควรแล้วที่เธอโกรธฉัน เพราะฉันจากไปนานขนาดนี้"
ถงฮว่าลูบขนลุกที่ไม่มีอยู่จริง ทนความมันเยิ้มไม่ไหว "หยุดจินตนาการของเธอได้ไหม? ฉันบอกแล้ว ฉันไม่ชอบเธอ และจะไม่คบกับเธอ ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้"
หนิงอวี่หน้าดำคร่ำเครียดมองถงฮว่า อยากจะก้าวเข้าไปข้างหน้า แต่ถูกจี้ชวนขวางไว้ "ไม่ได้ยินที่เธอบอกหรือว่าไม่สนิทกัน? อยู่ห่าง ๆ เธอไว้"
ถงฮว่าถูกจี้ชวนบังอยู่ด้านหลัง โผล่มาแค่ครึ่งหัว สองต่อหนึ่ง เธอไม่กลัว "ใช่แล้ว ไปซะเถอะน่า"
อกของหนิงอวี่กระเพื่อมรุนแรงครั้งหนึ่ง แล้วทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ถงฮว่า เธออย่าเสียใจทีหลัง" แล้วรีบเดินจากไป
นี่ก็ฟังเข้าใจนิ? ถงฮว่าเบะปาก สรุปว่าแกล้งโง่แน่นอน อยากจะมาใช้เล่ห์เหลี่ยมกับเธอ
หลังจากเปลี่ยนรองเท้าแตะแล้ว จี้ชวนก็มีไหวพริบไม่พูดถึงเรื่องเมื่อกี้เลยสักคำ เพียงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ฮว่าฮว่า เธอไม่สบายตรงไหนหรือ?"
ถงฮว่านั่งลงบนโซฟาอีกครั้ง ตอบอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่มีอะไร แค่เป็นประจำเดือน ไม่อยากโดนลม"
จี้ชวนฟังแล้วเข้าใจ ช่วงประจำเดือนต้องพักผ่อนดี ๆ จริง ๆ
เขาเทน้ำร้อนให้ถงฮว่าอย่างคล่องแคล่ว เมื่อเห็นถงฮว่าดื่มน้ำแล้วสีหน้าดีขึ้น ก็หยิบกล่องของขวัญสีน้ำเงินที่ประณีตออกมาจากกระเป๋า "ฮว่าฮว่า สร้อยเส้นนี้ฉันออกแบบเอง มอบให้เธอ"
สายตาของถงฮว่าถูกสร้อยตรงหน้าดึงดูด นี่คือสร้อยรูปทรงตราชู อันเล็กและประณีต คันชั่งและถาดสีเงินขาวลายเส้นคมชัด ตรงปลายแขวนเพชรเม็ดไม่ใหญ่แต่แวววาวพอตัว
เธอกล่าวชม "ดีไซน์แปลกมากเลยนะ... เธอยังออกแบบสร้อยได้ด้วยหรือ? เก่งจังเลย"
จี้ชวนถูกเธอชมจนล่องลอย มองเข้าไปในดวงตาสีดำดุจออบซิเดียนของถงฮว่า เขายิ้มอย่างเขินอาย ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยแดงระเรื่อที่น่าหลงใหลเพราะความดีใจ แล้วพูดว่า "แค่เธอชอบก็ดีแล้ว ว่าแต่เธอไม่สบายก็นอนพักสักพัก ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนที่นี่ มีอะไรก็บอกฉันนะ"
"อื้ม" ถงฮว่าชื่นชมหนุ่มหล่อขี้อายสักพัก จากนั้นก็ยกสร้อยขึ้นมาคล้องคอ
จี้ชวนเห็นแล้วยิ่งดีใจขึ้น รีบช่วยใส่ให้อย่างระมัดระวัง
ขณะนั้นเสียงแจ้งเตือนมือถือก็ดังขึ้น เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล ความอึดเต็มแล้ว
ถงฮว่าเปิดเกม เห็นค่าความอึดที่ฟื้นฟูกลับมาถึง 10 แต้ม
จี้ชวนยื่นหน้ามามองด้วยความอยากรู้ แล้วบอกว่าตัวเองจะดาวน์โหลดบ้าง จะได้เล่นด้วยกัน
ถงฮว่ายินดีอย่างยิ่ง การเล่นเกมมีเพื่อนเล่นด้วยกันย่อมสนุกกว่า
ตั้งแต่ได้มรดกที่ใช้ยังไงก็ไม่หมดกลับคืนมา เธออยู่แบบสบาย ๆ มานานแล้ว เธอชอบเล่นเกม และไม่หวงที่จะเติมเงินในเกม อย่างไรเสียก็มีแค่เธอคนเดียวที่ใช้เงิน ใช้ยังไงก็ไม่มีทางหมด ตอนนี้เธอมีเป้าหมายเดียวคือใช้ชีวิตให้มีความสุขและสะดวกสบาย
เธอหาท่าที่สบาย ๆ พิงลงบนพนักโซฟา
การดาวน์โหลดเกมใช้เวลาพอสมควร ระหว่างรอ จี้ชวนจึงนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ ดูถงฮว่าเล่น
ถงฮว่าต่อจอใหญ่ 100 นิ้ว ตาสบายขึ้นทันที
[อัปเกรดแพลำเร็จแล้ว เลเวลปัจจุบัน: 1, ความเร็วในการเดินเรือ: 0.5 นอต/ชั่วโมง
เพิ่มใหม่: อุปกรณ์เร่งความเร็ว (ใช้งาน 10 นาที ใช้ไม้ x1, ความเร็ว +0.1 นอต/ชั่วโมง)
สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรดขั้นต่อไป: ไม้กระดาน x50, แผ่นเหล็ก x50, ผ้า x50]
แพลำเลเวลสองขนาดกว้างขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ทางซ้ายมีกล่องใช้พลังงาน สำหรับใส่ไม้เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง
ถงฮว่าบังคับแพให้เคลื่อนที่ เร็วกว่าเมื่อก่อนมาก
หลังจากอัปเกรดแล้ว ถงฮว่าไม่รีบออกตามหาทรัพยากร เธอหยิบเบ็ดตกปลาระดับตำนานที่ซื้อมาด้วยราคาสูงออกมาลองตกปลาดู
[จะติดตั้งเหยื่อหรือไม่? (คำแนะนำ: หากไม่ติดตั้งเหยื่อ มีโอกาสสูงที่จะตกได้สิ่งมีชีวิตหลงทาง)]
แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตหลงทางคืออะไร แต่ฟังดูแล้วไม่น่าจะใช่คำดี ๆ
ในเกมมีแค่ชีวิตเดียว เธอเพิ่งเติมเงินไป จะเล่นให้แตกไม่ได้ ถงฮว่ากดปุ่มคอนโทรลเลอร์เลือกติดตั้งเหยื่อ
สายยาวถูกเหวี่ยงออกไป ไม่นานนัก ทุ่นบนผิวน้ำทะเลอันสงบก็จมดิ่งลงทันที ปลากินเหยื่อแล้ว
เก็บสาย!
ความอึด -1
[ได้รับปลาสองปีก x1]
ปลาที่ตกขึ้นมาได้ก็ถูกเหวี่ยงอยู่บนแพอย่างเปิดเผย มันบิดตัวดิ้นพล่าน ปีกบาง ๆ สองข้างคล้ายแมลงปอกระพือถี่รัว
ถึงตอนนี้ถึงได้สังเกต... ในเกมไม่มีไอคอนอินเวนทอรี่