คนที่ไม่มีพาหนะกลับมีชีวิตอยู่รอดได้ด้วยการถูกหักค่าโชค ค่าโชคของคนตั้งมากมายถูกหักไป ไม่รู้ว่าตกเป็นของใคร
แล้วถ้าค่าโชคมีแค่ 1 แต้มล่ะ? ถงฮว่าอดนึกภาพไม่ได้ว่าถ้าค่าโชคกลายเป็น 0 จะเกิดอะไรขึ้น
เมื่อเห็นว่าไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไร ถงฮว่ากำลังจะปิดหน้าต่างแชท แต่การเพิ่มเพื่อนของจี้ชวนผ่านการอนุมัติพอดี
จี้ชวน: เมื่อคืนเธอกินอะไร
ถงฮว่า: โจ๊กหมูสับไข่เยี่ยวม้า
จี้ชวน: เมื่อวานฉันได้ให้ของอะไรกับเธอไหม
ถงฮว่า: สร้อยคอจี้รูปตาชั่ง แล้วเมื่อวานตอนบ่ายนายอยู่ที่ไหน
จี้ชวน: บ้านเธอ
ถงฮว่า: เจอใครที่บ้านฉันบ้าง
จี้ชวน: เหมือนจะชื่อกู้... อะไรสักอย่างที่มีคำว่า 'อวี่'
ถงฮว่ายิ้มออกมา อันดับ 2 ของกระดานพลังต่อสู้คือจี้ชวนที่เธอรู้จักจริงๆ ด้วย ทั้งสองฝ่ายยืนยันตัวตนกันแล้ว ก็ต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก
จี้ชวน: เธอสบายดีไหม? ตื่นขึ้นมาวันนี้ตกใจแทบตาย
ถงฮว่า: เหมือนกัน ฉันไม่เป็นไร นายอยากได้ของกินไหม
จี้ชวน: เอา! ตอนนี้ฉันได้แต่ใช้คทาเวทระเบิดปลาให้ตาย แต่พองัดขึ้นมาดันกลายเป็นซากเละๆ หมด
ถงฮว่า: ซาชิมิสดอร่อย x50, ซาชิมิสด x50, น้ำบริสุทธิ์ x2 (รอรับ)
จี้ชวน: (รับแล้ว)
จี้ชวนรู้สึกว่าวันนี้ช่าง surreal สุดๆ ถึงกับสงสัยว่าตัวเองยังอยู่ในความฝัน ตื่นขึ้นมาก็มาอยู่บนเรือพังๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวปลา พ่อแม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง กว่าจะยอมรับความจริงได้ก็เล่นเอาเหนื่อย แต่กลับพบว่าสกิลคทาเวทที่ในเกมใช้เล็งโจมตีและเก็บเนื้อปลาได้อย่างแม่นยำ กลับกลายเป็นแค่ระเบิดปลาให้เป็นซากเศษเนื้อที่กินไม่ได้ เมื่อไม่มีบัฟเพิ่มอัตราดรอปทรัพยากร เขาขับเรือมาทั้งเช้า เจอแค่กล่องไม้ใบเดียว เปิดได้ผ้าห่มมาผืนหนึ่ง——ที่จริงการได้ผ้าห่มก็เพราะค่าโชคของเขาสูงถึง 13 แต้ม ไม่อย่างนั้นเขาอาจได้แค่ทรัพยากรพื้นฐานอย่างน้ำหรือขนมปัง