ถงฮว่าเข้าไปในบ้านต้นไม้สุดหรู อูเฉินรออยู่ข้างในแล้ว
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าจะไปหาแก่นเกาะดีหรือไม่
พูดตามตรง เธอไม่ชอบเกาะแห่งนี้ มงกุฎส่งข้อความเตือนเป็นระยะว่ามันสะท้อนคำสาปจากเกาะวิญญาณสาปกลับไปแล้ว ทำให้เธอรู้สึกแปลกพิกล
ยิ่งไปกว่านั้น การที่ “สุนัขเฝ้าประตูแดนยมโลก” เลเวล 200 ปรากฏตัวบนเกาะนี้ก็ผิดปกติมาก
สัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ที่เธอพบเห็นบนเกาะวิญญาณสาปไม่มีตัวไหนเลเวลเกิน 100 แต่สุนัขสามหัวตัวนั้นกลับมีเลเวลถึง 200 แถมสกิลยังทรงพลังอย่างยิ่ง
แต่ไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว
ถงฮว่ามองอูเฉินแล้วถามว่า “เบบี๋อูเฉิน มาที่นี่แล้วรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติไหม?”
อูเฉินกะพริบตากลม ๆ “อืม... ที่นี่เหม็นจนฉันเวียนหัวเลย”
ถงฮว่า: ...
เธอหยิบหน้ากากอนามัยออกมาให้อูเฉินเงียบ ๆ
-
สุดท้ายถงฮว่าก็พาอูเฉินออกเดินทางตามหาแก่นเกาะ
เธอไม่รู้ว่าคำสาปของเกาะคืออะไร แต่ในเมื่อคำอธิบายของคู่หูเขียนไว้ว่า ‘เชื่อใจคู่หูของเจ้าได้เต็มที่ คู่หูจะไม่มีวันทรยศเจ้า’ อูเฉินก็ไม่มีทางถูกคำสาปควบคุมจนหันมาทำร้ายเธอ
ถงฮว่าเปิดใช้ลอบเร้น วิ่งเร็ว และวิชาลอยตัวพร้อมกัน เคลื่อนตัวฝ่าสายฝนไป อูเฉินนั่งอยู่บนมงกุฎของถงฮว่า หนวดหลายเส้นยึดมงกุฎไว้แน่น
แม้ความทรงจำของไหลไฉจะเลือนหายไปจากสมองแล้ว แต่ถงฮว่าก็ยังคว้าเศษเสี้ยวความทรงจำบางส่วนเอาไว้ได้
บนเกาะแห่งนี้มีบ่อน้ำพิษที่มีน้ำไหลอยู่ตลอดเวลา
รอบบ่อน้ำพิษมีพืชพิษร้ายแรงขึ้นอยู่หนาแน่นและเขียวชอุ่ม
เหตุผลที่ไหลไฉจำที่นี่ได้ก็เพราะทุกครั้งที่ผู้ผูกวิญญาณเข้ามาสำรวจ สุดท้ายจะกลับไปในสภาพที่มีเห็ดงอกเต็มตัว ผ่านไปไม่ถึงวันก็ถูกเห็ดดูดจนเหลือแต่โครงกระดูก แม้แต่หนังก็ไม่เหลือ ทว่าเห็ดบนโครงกระดูกกลับอวบอิ่มทุกดอก สีสันสดใสเป็นอย่างยิ่ง