ครึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้พันคนเดิมก็พาหวังรุ่นตง หลี่อวิ๋นหลง และเว่ยพระนักรบทั้งสามคนขึ้นลิฟต์มายังห้องประชุมชั้นใต้ดินชั้นสอง
ภายในห้องมีโต๊ะยาวตัวหนึ่ง บนโต๊ะวางน้ำดื่มบรรจุขวดไว้ ส่วนมุมห้องติดตั้งกล้องวงจรปิดตัวหนึ่ง
“กรุณารอสักครู่ครับ!” ผู้พันกล่าว “ท่านผู้บัญชาการกำลังมา!” พูดจบก็เดินออกจากห้องประชุมไป
ขณะนั้น ทหารวัยกลางคนผู้หนึ่งซึ่งดูสุขุมและน่าเกรงขามกำลังเดินมาตามทางเดิน เขาคือจ้าวเจี้ยนจวิน ผู้บัญชาการที่นี่
“ตรวจสอบสถานการณ์ชัดเจนแล้วหรือยัง?” จ้าวเจี้ยนจวินถามผู้พันพลางเดินเข้ามา
“รายงานท่านผู้บัญชาการ! จากเครื่องแต่งกายและแบบปืนของบุคคลเหล่านี้ ตรงกับลักษณะของกองทัพที่แปดเมื่อกว่า 80 ปีก่อนอย่างสมบูรณ์ ไม่ใช่การปลอมตัวหรือเลียนแบบอย่างแน่นอน อีกทั้งหลี่อวิ๋นหลงยังรู้เรื่องลับในช่วงสงครามมากมาย หลังตรวจสอบแล้วพบว่ามีความน่าเชื่อถือสูงมากครับ!” ผู้พันยืนตัวตรงทำความเคารพ ก่อนรายงานเสียงดัง
“ให้เจ้าหน้าที่วิจัยจับตาดูภาพจากกล้องวงจรปิดอย่างใกล้ชิด หากข้อมูลทดสอบมีปัญหา ให้บันทึกไว้ทันที!” จ้าวเจี้ยนจวินกล่าว
ประตูถูกผลักเปิด ทั้งสามคนจึงหันไปมองพร้อมกัน ผู้ที่เดินเข้ามาคือชายวัยกลางคนอายุราวห้าสิบกว่า
หลี่อวิ๋นหลงนั่งลงตรงหัวโต๊ะอย่างไม่ถือเนื้อถือตัว ไขว่ห้างแล้วเปิดขวดน้ำดื่มขึ้นจิบ เว่ยพระนักรบยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนหวังรุ่นตงนั่งหลังตรงอย่างสำรวม
ทันทีที่ชายวัยกลางคนก้าวเข้าห้อง สายตาของเขาก็จับจ้องหลี่อวิ๋นหลงเป็นอันดับแรก
เขามองใบหน้าของหลี่อวิ๋นหลง ซึ่งเหมือนกับใบหน้าของนักแสดงในละครโทรทัศน์ไม่มีผิด จากนั้นก็มองมือที่วางอยู่บนโต๊ะ ข้อนิ้วใหญ่ หยาบกร้าน โคนนิ้วโป้งมีหนังด้านหนา หลังมือมีแผลเป็นสีแดงคล้ำจากรอยน้ำแข็งกัดที่หายดีแล้ว
“ผู้พันหลี่ สวัสดีครับ! ผมชื่อจ้าวเจี้ยนจวิน เป็นผู้รับผิดชอบที่นี่”
หลี่อวิ๋นหลงลุกขึ้น จากนั้นก็ยืนตัวตรงขึ้นมาทันที ก่อนทำความเคารพด้วยท่าทางมาตรฐานของกองทัพที่แปด
“ผู้บังคับการหลี่อวิ๋นหลง กรมอิสระ กองพลน้อยที่ 386 กองพลที่ 129 แห่งกองทัพที่แปด!”
จ้าวเจี้ยนจวินเห็นดังนั้นก็ยืนตรงและทำความเคารพตอบอย่างถูกต้องเช่นกัน
ทั้งสองฝ่ายนั่งลง จ้าวเจี้ยนจวินหันไปทางหวังรุ่นตง “ก่อนคุณมาถึง ผมได้รับทราบสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องแล้ว เรื่องลำแสงอัลฟ่าจากซิงซู่ ผู้เชี่ยวชาญจากหอดูดาวและสาขาฟิสิกส์แจ้งว่า ยังตัดความเป็นไปได้ที่จะมีรูหนอนซึ่งเดินทางข้ามกาลเวลาไม่ได้ ผมจึงอยากตรวจสอบความสามารถของคุณต่อหน้า”
“ได้ครับ!”
หวังรุ่นตงสะบัดมือขวา ลูกบอลแสงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในมือ จากนั้นมันก็ขยายใหญ่ขึ้นตามเจตจำนงของเขา จนมีขนาดเท่าประตูบานหนึ่งจึงหยุดลง
“ประตูกาลเวลาจะใหญ่หรือเล็กก็ขึ้นอยู่กับความคิดของผมครับ!”
จ้าวเจี้ยนจวินและเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองช่องประตูตรงหน้าซึ่งทำให้มิติบิดเบี้ยว ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศโดยไม่ต้องอาศัยแรงภายนอก และมีพลังงานที่ไม่รู้จักค้ำจุนไว้ สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ส่วนเจ้าหน้าที่เทคนิคที่เฝ้าอยู่หน้าเครื่องมือตรวจการณ์ตั้งแต่แรก ต่างก็รีบเข้ามาตรวจวัดด้วยอุปกรณ์เฉพาะทางที่ติดตั้งไว้ในห้อง เข็มบนเครื่องมือเริ่มแกว่งอย่างบ้าคลั่ง
“รายงานท่านผู้บัญชาการ! ตรวจพบพลังงานอนุภาคจากห้วงอวกาศลึกที่ไม่ทราบชนิด มิติของพื้นที่เกิดการบิดเบี้ยว ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติหรือเทคโนโลยีที่มนุษย์รู้จักบนดาวสีน้ำเงินอย่างแน่นอน...” เสียงสั่นเครือของหัวหน้าฝ่ายเทคนิคดังมาจากหูฟังของจ้าวเจี้ยนจวิน
หลักฐานชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้!
แม้จ้าวเจี้ยนจวินจะเป็นทหารผู้ยึดมั่นในวัตถุนิยม แต่เวลานี้ลมหายใจของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย คลื่นยักษ์ถาโถมขึ้นในใจ
“เข้ารหัสไฟล์วิดีโอจากกล้องวงจรปิดและข้อมูลที่เกี่ยวข้อง แล้วรายงานขึ้นไปยังระดับสูงทันที!” จ้าวเจี้ยนจวินสั่งลูกน้องที่อยู่ข้างกายทันที
การสื่อสารฉุกเฉินเชื่อมต่อข้ามลำดับชั้น ส่งตรงไปยังผู้บังคับบัญชาระดับสูง
ภายในห้องประชุมลับแห่งหนึ่ง
ผู้นำทั้งห้าคนที่นั่งรอบโต๊ะกลม ต่างเงียบงันหลังดูเอกสารที่ส่งขึ้นมา
ครู่หนึ่ง ผู้ที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะก็เอ่ยขึ้นว่า
“ทุกคนคิดอย่างไรกับเรื่องนี้?”
“จากข้อมูลที่มี เราต้องให้ความสำคัญกับโอกาสครั้งนี้ นี่ไม่ใช่แค่การช่วยเหลือตัวเราเองเท่านั้น!”
“อีกเรื่องคือสหายหวังรุ่นตง เขาเป็นบุคคลสำคัญที่สุดในโอกาสครั้งนี้ ต้องคุ้มครองความปลอดภัยของเขาให้ดี จัดให้อยู่ในชั้นความลับสูงสุด และให้การคุ้มครองระดับสูงสุด พร้อมทั้งสนับสนุนอย่างเต็มที่จากทุกหน่วยงานด้านหลักประกันและส่งกำลังบำรุง!”
“ท่ามกลางสถานการณ์ระหว่างประเทศที่ซับซ้อนและผันผวน เหตุการณ์ครั้งนี้คือโอกาสครั้งใหญ่ที่เราเผชิญอยู่ เราต้องคว้าไว้ให้มั่น!”
“จัดตั้งคณะปฏิบัติการร่วมหลายหน่วยงานทันที ใช้รหัส ‘ซิงซู่’ ประสานการจัดสรรทรัพยากรที่เกี่ยวข้อง ทั้งเสบียง ยา อาวุธยุทโธปกรณ์ ข่าวกรอง และการแพทย์ โดยให้หวังรุ่นตงเป็นผู้บุกเบิกปฏิบัติการครั้งนี้!”
รับหลี่อวิ๋นหลงและกำลังพลที่เหลือของกรมอิสระเข้ามา จัดที่พักชั่วคราว ปกปิดตัวตน และประสานงานตามแผนช่วยเหลือข้ามกาลเวลา
เมื่อคำสั่งที่เกี่ยวข้องส่งมาถึงมือหวังรุ่นตง เขาก็ยังงุนงงอยู่เลยว่าแค่พริบตาเดียวทำไมถึงได้เข้าร่วมกองทัพแล้ว?
ในเมื่อจะช่วยแก้ไขสถานการณ์ของฐานที่มั่นในปี 1942 ก็ไม่มีทางส่งเสบียงทีละน้อยแบบขอไปที อย่างน้อยอุปกรณ์สนับสนุนก็คงต้องดีกว่าของกองทัพรองเท้าแตะฮูตีสินะ
เวลานี้ กองทัพที่แปดในแต่ละหน่วยของฐานที่มั่นมีกำลังหลักกระจัดกระจาย ยุทโธปกรณ์ย่ำแย่อย่างยิ่ง กระสุนขาดแคลน ทุกหน่วยติดพันอยู่ในศึกหนัก สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดคืออาวุธมาตรฐานที่จัดเป็นระบบและเสบียงอาหาร
ด้วยเหตุนี้จึงเริ่มการจัดสรรเสบียงตามแผนเตรียมพร้อมรบระดับหนึ่ง เพื่อเตรียมสิ่งของช่วยเหลือข้ามกาลเวลาชุดแรก ซึ่งจะติดอาวุธให้กองทัพที่แปดได้ครบถ้วนถึง 100,000 นาย
“ระเบิดมือจากยุคสามแนวเหมือนจะยังใช้ไม่หมดจนถึงตอนนี้ใช่ไหม? เอาออกมาจากคลังทั้งหมดเลย อย่าปล่อยให้ฝุ่นจับ ส่งไปให้หมด!” ประโยคนี้เป็นคำพูดของผู้บัญชาการระดับสูงคนหนึ่งในกองทัพ
คลังเก็บยุทโธปกรณ์ของทหารแห่งหนึ่งในเขตชานเมืองถูกกำหนดให้เป็นเขตหวงห้ามทางทหาร
รถบรรทุกทหารหนักหลายร้อยคันขับจากหลายพื้นที่เข้ามาจอดที่นี่ ผ้าใบลายพรางคลุมกระบะรถไว้อย่างมิดชิด สิ่งของเตรียมพร้อมรบกองสูงราวขุนเขาและทะเลถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทุกชิ้นผ่านการคำนวณอย่างแม่นยำจากเจ้าหน้าที่ส่งกำลังบำรุงก่อนนำมาเก็บ
อย่างแรกคืออาวุธปืน ปืนตระกูลแบบ 56 รวม 80,000 กระบอก ปืนแบบ 81 จำนวน 20,000 กระบอก ปืนกลเบาประจำหมู่แบบ 56 จำนวน 1,500 กระบอก ปืนกลหนักอเนกประสงค์ 300 กระบอก กระสุนปืนเล็กยาวมาตรฐาน 20,000 นัด และกระสุนปืนกลอเนกประสงค์ 5,000,000 นัด
ระเบิดมือแรงสูง 200,000 ลูก ระเบิดมือด้ามไม้ 10,000,000 ลูก ทุ่นระเบิดบังคับทิศทางแบบปรับปรุง 50,000 ลูก และทุ่นระเบิดต่อต้านรถถัง 8,000 ลูก
ปืนครกขนาด 82 มิลลิเมตร 120 กระบอก กระสุนปืนใหญ่ 100,000 นัด
เครื่องยิงจรวดขนาด 40 มิลลิเมตรแบบ 56 จำนวน 1,000 กระบอก พร้อมจรวด 50,000 นัด
รองเท้าทหารมาตรฐาน 200,000 คู่ ชุดเครื่องแบบทหารกันหนาวแบบบุหนาพิเศษ 150,000 ชุด ชุดฝึกภาคฤดูร้อน 150,000 ชุด เป้ยุทธวิธีประจำกาย 100,000 ชุด น้ำมันหล่อลื่นปืน อุปกรณ์บำรุงรักษา และอุปกรณ์ช่วยเล็งครบครัน ผ้าใบกันน้ำกันฝน 200 ม้วน และเต็นท์ภาคสนาม 1,500 หลัง
ชุดอุปกรณ์ผ่าตัดสนามครบชุด 200 ชุด ยาปฏิชีวนะ ยาฉีดแก้อักเสบ เจลห้ามเลือด วัคซีนบาดทะยัก และยาต้านการติดเชื้อ รองรับการรักษาผู้บาดเจ็บได้ 100,000 คน
วิทยุทหารเข้ารหัส 500 เครื่อง วิทยุสื่อสารพกพาประจำกาย 10,000 เครื่อง กล้องส่องทางไกลกำลังขยายสูง 10,000 ตัว อุปกรณ์มองกลางคืนแบบติดศีรษะสำหรับทหารราบ 1,000 ชุด แผนที่ภูมิประเทศทางทหารความละเอียดสูง 100 ชุด อุปกรณ์ชาร์จไฟภาคสนามและชุดผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ เพื่อช่วยเชื่อมต่อพื้นที่อับสัญญาณสื่อสารในฐานที่มั่น
ข้าวสาร 150 ตัน แป้งสาลี 150 ตัน แป้งข้าวโพดขัดสี 80 ตัน และเสบียงแห้งอัดแท่ง 250 ตัน
เนื้อหมูแช่แข็ง 30 ตัน เนื้อวัว 20 ตัน เนื้อไก่และเนื้อเป็ดรวมกัน 20 ตัน เนื้อหมักและไส้กรอกรมควันบรรจุสุญญากาศ 10 ตัน และผงไข่อบแห้ง 5 ตัน
ผักอบแห้ง 50 ตัน น้ำมันพืชสำหรับบริโภค 15 ตัน เกลือ 8 ตัน น้ำตาลทรายขาว 50 ตัน และเครื่องปรุงแห้งหลากชนิดอีกจำนวนหนึ่ง
หลังรถบรรทุกในลานจอดสนิท คนขับก็ลงจากรถแล้วเดินออกไป จ้าวเจี้ยนจวินยื่นรายการสิ่งของให้หวังรุ่นตงตรวจสอบ
เมื่อตรวจเทียบรายการจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา หวังรุ่นตงก็สะบัดมือ แสงสีขาววาบขึ้น สิ่งของทั้งหมดถูกดูดหายเข้าไป
ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่ในที่เกิดเหตุต่างตาค้าง “ของตั้งเยอะขนาดนี้ เก็บเข้าไปหมดเลยเหรอ?”
นักวิจัยในเสื้อกาวน์คนหนึ่งอุทานออกมา สายตาที่มองหวังรุ่นตงแทบอยากจะจับเขาไปผ่าศึกษาเดี๋ยวนั้น
“ผมเก็บสิ่งของทั้งหมดไว้ในมิติกาลอวกาศแล้ว ที่นั่นไม่มีแนวคิดเรื่องเวลา ผมทดลองดูแล้ว รับรองได้ว่าสิ่งของจะยังคงสภาพเดิมที่สุด แอปเปิลที่เอาออกมาหลังผ่านไปหลายวันก็ยังเหมือนตอนที่เก็บเข้าไปครับ!” หวังรุ่นตงอธิบาย