หลี่กั๋วเชิงถูมือไปมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มเดินเข้ามาหา "เธอคือสหายซูเยี่ยนใช่ไหม?"
"ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่า?" ซูเยี่ยนรู้สึกว่าครอบครัวสามคนนี้น่าคุ้นตา แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน
"ผมคือหลี่กั๋วเชิง พ่อของหลี่เยี่ยนเอง ผมได้ยินว่าเด็กคนนี้จงใจหาเรื่องเธอเมื่อวาน แถมยังนินทาเธออีก ผมโกรธมากจริงๆ เมื่อคืนก็จัดการสั่งสอนไปยกใหญ่ นี่ไง เช้าตรู่ผมเลยพาเธอมาขอโทษเธอต่อหน้า
เด็กบ้า ยังไม่มาอีก?"
หลี่เยี่ยนคือใคร? คำพูดของหลี่กั๋วเชิงทำให้ซูเยี่ยนงงไปหมด
พอมองเห็นสามีภรรยาลากตัวหลี่เยี่ยนที่ซ่อนอยู่ข้างหลังออกมา เธอถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้ง
ที่แท้พนักงานขายร้านหนังสือซินหัวเมื่อวานชื่อหลี่เยี่ยน แถมยังเป็นคนในบ้านพักเดียวกันอีกด้วย มิน่าล่ะถึงแสดงท่าทีเป็นศัตรูชัดเจนตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอในร้านหนังสือ
พอปะติดปะต่อแบบนี้ ก็ทำให้ซูเยี่ยนนึกเรื่องเมื่อนานมาแล้วขึ้นมาได้
เหมือนตอนที่เพิ่งกลับบ้านตระกูลซู ซูหวั่นโหรวไปเที่ยวฉลองวันเกิด แล้วก็มีหลี่เยี่ยนอยู่ข้างๆ ด้วย ที่แท้หลี่เยี่ยนก็เป็นลิ่วล้อของซูหวั่นโหรวนี่เอง
อย่างนั้นที่เธอจงใจหาเรื่องเมื่อวานก็มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลแล้ว
หลี่เยี่ยนเคยนินทาซูเยี่ยนเสียๆหายๆ ตามคนอื่นมาก่อน แต่ก็ไม่เห็นมีใครมาหาเรื่องเธอ
เธอคิดว่าตัวเองเป็นเพื่อนของซูหวั่นโหรว ใครที่ซูหวั่นโหรวเกลียดก็คือคนที่เธอเกลียด สำหรับเรื่องที่จงใจแกล้งและดูถูกซูเยี่ยนเมื่อวาน เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองผิดเลยแม้แต่น้อย
แต่ที่คาดไม่ถึงคือ ครั้งนี้ลู่ถิงโจวถึงกับมาหาด้วยตัวเอง สอบสวนเรื่องราวเหมือนสอบปากคำนักโทษ จนเธอตกใจกลัวไม่กล้าโกหก แม้แต่พ่อที่เป็นทหารมายาวนานก็ยังถูกท่าทีของเขาทำให้หน้าซีดเผือด