บทที่ 55 ไปพบคนรักเพศเดียวกันของคุณ
“ไม่... ไม่มีอะไร”
น้ำเสียงของฮั่วหานชวนแหบพร่าลงหลายระดับ ฝ่ามือกำแน่นจนซีดขาว
เขาต้องอดกลั้นอย่างสุดกำลังจึงไม่ส่งเสียงออกมา และไม่ให้เมิ่งซินได้ยินเสียงหายใจที่เริ่มรวนเรของเขา
ฮั่วหานชวนก้มมองลงไป แม้จะเห็นเพียงท้ายทอยของผู้หญิงคนหนึ่ง เขาก็จินตนาการออกว่าเวลานี้เธอกำลังทำตัวร้ายกาจและได้ใจแค่ไหน
ถ้าทำได้ เธอคงหัวเราะออกมาเสียงดังแล้ว
ฮั่วหานชวนอดกลั้นจนแทบกัดฟันหัก
ผู้หญิงคนนี้กล้าขนาดนี้ได้ยังไง เธอไม่กลัวจริง ๆ หรือ?
เธอตั้งใจอยากเห็นเขาขายหน้าหรือไง?
“หานชวน โรคกระเพาะกำเริบอีกแล้วหรือ?”
ฮั่วหานชวนเผลอครางอู้อี้ออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
เมิ่งม่อลี่?!!!
เธออยากถูกจัดการนักใช่ไหม!
“เมิ่งซิน ฉันนึกขึ้นได้ว่าที่บริษัทยังมีธุระ ฉันไปก่อนนะ”
ฮั่วหานชวนพูดเร็วปรื๋อ น้ำเสียงเร่งรีบ
แทบจะทันทีที่เขาพูดจบ ผู้ช่วยอู๋ก็รีบปิดกระจกรถอย่างรวดเร็ว
ฉากกั้นระหว่างเบาะหน้ากับเบาะหลังก็ถูกยกขึ้นอีกครั้ง
จนกระทั่งรถออกห่างจากบ้านพักตระกูลเมิ่ง ฮั่วหานชวนถึงกล้าปล่อยเสียงหอบหายใจออกมา
เขายื่นมือคว้าเมิ่งม่อลี่ขึ้นมา แล้วกดเธอแนบกับกระจกรถ
“เมิ่งม่อลี่!”
ฮั่วหานชวนใช้มือบีบคางเธอ ทุกถ้อยคำราวกับถูกเค้นลอดไรฟันออกมา น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง