บทที่ 75 ฉันต้องการให้คุณขอโทษเมิ่งม่อลี่!
เมิ่งม่อลี่มองเฮ่ยวนโจวที่มีสีหน้าร้อนใจ แล้วมองเมิ่งซินซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความริษยา ถึงขั้นสีหน้าบิดเบี้ยวอยู่บ้าง
ในใจรู้สึกสะใจอย่างยิ่ง
เมื่อครู่อยู่ในห้องเก็บของ ที่เธอไม่คิดจะหลบก็เพราะอยากเห็นเมิ่งซินทุกข์ใจ
หลังประตูเปิดออก เมิ่งซินก็อารมณ์พังทลายอย่างที่เธอคาดไว้จริง ๆ
ลองคิดดูก็เข้าใจได้ คู่หมั้นของตัวเองโดนวางยา ยอมทน ยอมหนี ก็ไม่ยอมแตะต้องตัวเอง
แต่กลับหันไปพลอดรักกับน้องสาวของตัวเอง ใครจะทนไหว
ถ้าเมิ่งซินไม่โยนข้อหายั่วยวนใส่เธอ แล้วจะทำใจให้สงบได้อย่างไร
แต่เมิ่งม่อลี่ไม่มีวันยอมให้เมิ่งซินสมใจ
เมิ่งซินยิ่งทุกข์ใจ เธอก็ยิ่งมีความสุข
เธอตั้งใจจะทิ่มแทงหัวใจของเมิ่งซิน
“จะให้ฉันอธิบายอะไรเหรอ อธิบายว่าฮั่วหานชวนจูบฉันอย่างรุนแรง แถมยังจะบังคับฉันอีกงั้นหรือ?”
“อธิบายว่าฉันบอกไปแล้วว่าจะไปตามพี่สาวอย่างเมิ่งซินมา แต่ฮั่วหานชวนยังดึงฉันไว้ ไม่ยอมให้ฉันไป แถมยังให้ฉันช่วยเขางั้นหรือ?”
เมิ่งม่อลี่แสร้งก้มหน้าลง เสียงสั่นเครือ “เยี่ยนเซิน ถ้าพวกคุณมาไม่ทัน ฉันก็ไม่รู้ว่าคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น...”