บทที่ 54 เขาไม่ได้ต่ำต้อยขนาดนั้น
“เมิ่งม่อลี่ คุณไม่ได้มีเสน่ห์ขนาดนั้น และก็ไม่ใช่สาวที่ใครต่อใครต้องหลงใหล”
“เลิกหลงตัวเองเสียที ฉันชอบพี่สาวคุณคนเดียว ต่อให้ตายก็ไม่มีวันชอบคุณ!”
เขาจะชอบเมิ่งม่อลี่ได้อย่างไร
ก่อนหน้านี้เมิ่งม่อลี่ข่มขู่และบีบบังคับเขาขนาดนั้น
เขาจะไปชอบคนที่บังคับเขาได้ยังไง
เขาไม่ใช่พวกชอบถูกทรมานเสียหน่อย!
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าเมื่อไรเขาก็ไม่มีวันทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเอง
คำพูดที่เมิ่งม่อลี่บอกให้เขาเป็นเมียน้อยนั้นช่างน่าขันสิ้นดี
เขาไม่มีวันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตัวเองเด็ดขาด
เขาไม่ได้ต่ำต้อยขนาดนั้น
เมิ่งม่อลี่หัวเราะเบา ๆ “ได้สิ จำคำพูดวันนี้ของคุณไว้ให้ดี ยังไงฉันก็จำได้แล้วเหมือนกัน”
ต่อไปอย่ามาคุกเข่าขอร้องเธอก็แล้วกัน
ต่อให้มาขอร้อง เธอก็จะไม่ให้โอกาสเขาอีก
เมิ่งม่อลี่ผลักฮั่วหานชวน แล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูรถ
พอเห็นเธอกำลังจะไป ฮั่วหานชวนก็เอื้อมมือไปคว้าข้อมือเรียวขาวของเธอไว้โดยไม่รู้ตัว
เมิ่งม่อลี่มองข้อมือที่ถูกมือใหญ่ของเขากุมไว้ จากนั้นก็หันไปถลึงตาใส่เขา ก่อนจะหัวเราะเยาะ “ไหนบอกว่าไม่ชอบฉันไง คุณฮั่วทำแบบนี้หมายความว่ายังไง หรืออยากทำตัวต่ำต้อยอีกแล้ว?”