เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จักจั่นบนต้นไม้หน้าเรือนเพิ่งเริ่มส่งเสียงร้อง
ซูเนี่ยนเหอตื่นแต่เช้า นำเสื้อผ้าที่เปลี่ยนออกเมื่อวานซักจนหมดแล้วตากบนราวลวด
หลิวฮุ่ยเจินเดินลงมาจากชั้นบน ถือถุงตาข่าย ยื่นธนบัตรเหมาและคูปองเนื้อให้เธอหลายใบ
"เสี่ยวซู ไปร้านสหกรณ์ข้างนอกทำเนียบ ซื้อซี่โครงหมูสดมาสัก 2 ชั่ง ทำมื้อกลางวัน สองพี่น้องทำงานหนักช่วงนี้ ต้องบำรุงหน่อย รีบไปนะ ไปช้าอดได้เนื้อดี"
ซูเนี่ยนเหอรับคำติดๆกัน พับธนบัตรกับคูปองอย่างดีใส่กระเป๋า หิ้วถุงตาข่าย
เธอจงใจกลับไปเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมสีเทาตัวหลวม
เสื้อตัวนี้หลี่ชุ่ยฮวายกให้ เนื้อผ้าหนา ซักจนสีซีด คอเสื้อสูง ชายยาว เธอคิดว่าถ้าใส่แบบนี้จะช่วยปกปิดสัดส่วนที่สะดุดตาให้มิดชิดขึ้น
ออกจากประตูเหล็กของทำเนียบ บนถนนด้านนอกมีคนอยู่ไม่น้อยแล้ว
สายลมยามเช้าพัดมา แทรกความเย็นเล็กน้อยของยามเช้า
ผ้าหยาบถูกแรงลม ปลิวแนบไปกับร่างทันที เอวที่เล็กเพรียวจนใช้สองมือกำรอบได้ถูกบีบรัดจนเห็นชัดเจน ส่วนโค้งเว้าอิ่มเอมตรงหน้าอกยิ่งทำให้เสื้อคลุมสีเทาตึงเปรี๊ยะ จนรังดุมแทบผิดรูป
ซูเนี่ยนเหอไม่รู้ตัวเลยสักนิด ได้แต่ก้มหน้ารีบเดิน
หน้าร้านสหกรณ์ต่อคิวยาวเหยียด
เขียงบนโต๊ะขายเนื้อ คนขายเนื้อเงื้อมีดแล้วฟันฉับ เนื้อกระจาย
ซูเนี่ยนเหอเข้าแถวอย่างเรียบร้อยอยู่ท้ายสุด ฟังป้าข้างหน้าเมาท์เรื่องชาวบ้าน
"วันนี้เนื้อดีนะ มันหนา"
"นั่นสิ ไปช้าเหลือแต่ซี่โครง พอดีแถวเรามีสหกรณ์เจ้าเดียว ซื้อเนื้อทุกวันนี่อย่างกับออกรบ"
ซูเนี่ยนเหอยืนเข้าแถว ฟังบทสนทนาที่อบอวลด้วยกลิ่นอายชีวิต ใจค่อยสงบขึ้นเล็กน้อย
ในมือเธอกำธนบัตรเหมากับคูปองเนื้อที่หลิวฮุ่ยเจินให้ จนมือชุ่มเหงื่อ
ถึงคิวซูเนี่ยนเหอ เธอยื่นเงินกับคูปองให้ เสียงนุ่มนิ่ม "สหายคะ ขอซี่โครงหมู 2 ชั่ง"