ถึงเฉินหย่วนจะอยู่ในตู้รถไฟหมายเลข 2 แต่ชื่อเสียงของเขาก็โด่งดังไม่เบา
เหตุผลข้อแรกย่อมเป็นเพราะเสื้อผ้า อีกข้อคือความสามารถในการชาร์จพลังของเขา
นอกจากนี้ ความงามของซูฉิงยังทำให้คนบางกลุ่มในตู้รถไฟหมายเลข 2 ทั้งอิจฉาทั้งริษยาเขา
พวกนั้นแทบอยากให้เขาตาย จะได้เข้าไปแทนที่และกลายเป็นผู้ชายคนใหม่ของซูฉิง
ฝูงชนแหวกทางให้พวกเขา เฉินหย่วนพาหงเสี่ยวเทียนเดินไปหยุดข้างหลี่จ้งซาน “ได้ยินตั้งแต่ไกลว่านายจะยอมเป็นพ่อให้คนอื่น ที่เจ๋งสุดคือยังมีคนตอบตกลงด้วยนะ พี่ซาน ไม่ยักรู้ว่านายเป็นที่ชื่นชอบขนาดนี้”
“ไม่ต้องพูดว่านายไม่รู้เลย ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นที่นิยมขนาดนี้” หลี่จ้งซานยิ้มมุมปาก พลางมองหลี่ซิน “ลูกชายคนเก่ง พ่อรักแกนะ!”
“ไอ้เหี้ย!” หลี่ซินถลึงตา ชี้หน้าเฉินหย่วน “เชื่อไหมว่ากูจะฆ่ามึงให้ตาย?”
เฉินหย่วนพูดไม่ออก “นี่นายไม่กล้าอกตัญญูเหรอ?”
“เมื่อกี้ว่าไงนะ?”
“ฉันบอกว่านายไม่กล้าตีพ่อนายไง!”
เหลยคุน “……”
นี่แหละเหตุผลที่เขาทั้งรักทั้งชังหลี่ซิน
ที่รักก็เพราะอีกฝ่ายไม่มีสมอง หลอกง่าย และเชื่อฟังเขาทุกอย่าง
ที่ชังก็เพราะไม่มีสมองเหมือนกัน ฟังคำคนอื่นไม่รู้เรื่อง แถมยังทำให้เขาขายหน้าไปด้วยบ่อย ๆ
“เมื่อกี้หลี่จ้งซานบอกว่าพวกนายสามคนร่วมมือกันแล้วเหรอ?” เหลยคุนดึงหลี่ซินไปไว้ด้านหลัง อย่าได้ขายหน้าไปมากกว่านี้เลย
“ใช่ แล้วไง ทำไม่ได้หรือไง?” หลี่จ้งซานย้อนถาม
“ได้สิ แน่นอนว่าได้!” เหลยคุนยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม “งั้นก็ระวังตัวให้ดีล่ะ อย่าได้กลายเป็นอาหารของสิ่งพิศวงเข้าสักวัน”
“ฉันเข้าใจได้ไหมว่านายกำลังยั่วโมโหฉัน อยากดวลกับฉันตัวต่อตัว?” หลี่จ้งซานสวนกลับทันควัน
อัจฉริยะก็มั่นใจแบบนี้แหละ
พอช่องว่างระดับพลังถูกลบไป เขาก็ฆ่าเหลยคุนได้อีกครั้ง