เหลยคุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “อย่าคิดเรื่องอื่นให้มากนัก ตั้งใจช่วยฉันจัดการเรื่องนี้ให้ดีก็พอ พอฆ่าพี่ชายของไอ้เด็กเฉินหย่วนได้แล้ว ผลประโยชน์ที่ควรได้ก็จะตกถึงมือแกเอง”
“นี่เพิ่งผ่านไปแค่ 4 เดือนเอง อย่ากังวลมากนัก อย่างน้อยแกก็ยังเป็นคนโปรดของฉันได้อีก 5 เดือน”
“เอาละ ยื่นหัวไอ้เด็กนอกคอกมาให้ฉัน จะได้สั่งสอนมันให้รู้สำนึกสักหน่อย”
จากนั้นก็มีเสียงครวญครางอันน่าละอายดังขึ้น
“นี่เป็นของสดใหม่ที่อัดไว้เมื่อคืน ส่วนของก่อนหน้านี้ก็มีเหมือนกัน” เจียงอวิ๋นหลิวยิ้ม “แต่ฉันคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะพอแก้ปัญหากวนใจของน้องชายแล้ว”
เฉินหย่วนปิดวิทยุ ไม่ได้ปฏิเสธ
เรื่องนี้เป็นปัญหาใหญ่สำหรับพวกเขาสองพี่น้องจริง ๆ และหงเสี่ยวเทียนก็เป็นต้นเหตุสำคัญ
แม้เฉินหย่วนจะใจแข็งพอ แต่เฉินตงอาจไม่ใช่
ยิ่งไปกว่านั้น หากลงมือเช่นนั้น ก็เท่ากับแตกหักกับหงเสี่ยวเทียนอย่างสิ้นเชิง
หลังจากนั้นพวกเขาก็คงต้องฆ่าหงเสี่ยวเทียนด้วย เพื่อกำจัดภัยร้ายให้สิ้นซาก
แต่ตอนนี้มีวิทยุเครื่องนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป
อย่างที่เจียงอวิ๋นหลิวพูด ปัญหานี้คงคลี่คลายได้ง่ายดาย
เพียงแต่หากเป็นแค่เรื่องนอกใจ หงเสี่ยวเทียนอาจยังลังเล เห็นแก่เด็กแล้วคิดว่าจะให้อภัยดีหรือไม่
จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เฉินหย่วนรู้คำฝากฝังสุดท้ายของพ่อหงที่มีต่อหงเสี่ยวเทียนด้วย
แต่ตอนนี้เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของหงเสี่ยวเทียนด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าเป็นลูกของไอ้ผู้ชายคนไหน
หากหงเสี่ยวเทียนยังลังเลที่จะจัดการคนตระกูลหลัวเพราะเรื่องนี้