ยิ่งคิดก็ยิ่งออกทะเล เฉินหย่วนจึงดึงความคิดกลับมา
พลังเหนือธรรมชาติในขบวนรถกำลังพลุ่งพล่าน ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น เขาย่อมยินดีที่ได้เห็น
เพราะนั่นหมายความว่าเขาจะมีวัสดุมาอัปเกรดของวิเศษได้มากขึ้น
โอกาสที่จะหลอมรวมวัสดุพิศวง 500 ชิ้นในคราวเดียวเหมือนครั้งนี้ มีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ตราบใดที่เขาไม่คิดแย่งวัสดุที่ใช้ทำยาและวัสดุที่ม้วนภาพรกร้างกลืนกินได้ เขากับเจียงอวิ๋นหลิวก็ไม่มีวันขัดแย้งกันเพราะผลประโยชน์
แท่นตกปลานี้ ทั้งคู่จึงนั่งร่วมกันได้อย่างเป็นมิตรไปเรื่อย ๆ
พี่เจียงเป็นคนดีจริง ๆ
ไม่ได้ประชดเลยสักนิด เป็นคำชมจากใจล้วน ๆ
ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีจริง ๆ
แม้ตอนแรกจะหวาดเสียวไปหน่อย แต่เขาก็ได้พบซูฉิง วัสดุในมือเธอช่วยให้เขาหลอมรวม【ยาปลุกพลังลำดับ】จนกลายเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติได้พอดี
ต่อมาก็เป็นหัวหน้าขบวนรถ ซึ่งไม่ได้ใจแคบเหมือนที่เขียนไว้ในนิยาย พอคนใต้บังคับบัญชามีของดี ก็อยากได้แล้วแย่งชิงมา
ไม่เพียงไม่แย่งของเขา แม้แต่ถามว่าจะขอดูข้อมูลของวิเศษสักหน่อยได้ไหมก็ยังไม่ถาม
ตอนนี้ยังยินดีนั่งร่วมแท่นตกปลากับเขา เปิดโอกาสให้เขาเติบโตอย่างเต็มที่ โดยไม่กลัวว่าเขาจะแย่งอำนาจเลยสักนิด
ถึงจะมีเหตุผลเรื่องการเลื่อนจากลำดับพลัง 3 เป็นลำดับพลัง 4 ที่ยากมากอยู่ด้วยก็ตาม
แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีต่ออีกฝ่ายน้อยลงเลย ตรงกันข้าม เขารู้สึกดีด้วยจริง ๆ
แค่ทุกครั้งที่คุยกัน เขาต้องเงยหน้ามอง
หรือว่านี่คือราคาที่ต้องจ่ายของลำดับพลังเขา ต้องก้มมองคนอื่นอย่างนั้นเหรอ?