“ดี!” เฉินตงกำยารักษาไว้แน่น “ไม่ต้องห่วง ฉันจะคอยดูนายเอง ถ้ามีอะไรผิดปกติ ฉันจะป้อนยาให้นายทันที”
“อืม”
เฉินหย่วนเปิดฝาขวด แล้วยกยาเหนือธรรมชาติสีเขียวข้นดื่มรวดเดียวจนหมด
ไร้รสชาติใด ๆ
แต่แล้ว...
“แม่งเอ๊ย!”
เส้นเลือดบนตัวเฉินหย่วนปูดโปนขึ้นมาทันที นี่มันมีผลข้างเคียงจริง ๆ ด้วย...เอ๊ะ ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่ผลข้างเคียง แต่เป็นตัวยาที่กำลังผสานเข้ากับพลังเหนือธรรมชาติในร่างกาย แล้วก่อเกิดพลังเหนือธรรมชาติขึ้นมาเพิ่ม
ที่แท้ยาเหนือธรรมชาติเพิ่มพลังเหนือธรรมชาติด้วยวิธีนี้นี่เอง
แต่แม่งเจ็บเกินไปแล้วมั้ง?!
“เวรเอ๊ย!”
เฉินหย่วนเจ็บจนขาอ่อน ทรุดลงไปนอนกับพื้นในเวลาไม่นาน
มิน่าล่ะ ยาที่เจียงอวิ๋นซีปรุงถึงทำให้คนหลับไปสิบกว่าชั่วโมง ที่แท้พลังเหนือธรรมชาติก่อเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบระหว่างหลับ ค่อย ๆ ทะลวงสู่ลำดับพลังขั้น 2
แม้พลังเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นจะไม่มากเท่ากับที่เขาดื่มเข้าไป แต่ก็ดีตรงที่ปลอดภัยและไม่เจ็บ
“เสี่ยวหย่วน!”
เฉินตงเห็นแล้วแทบขวัญหนี นี่ไม่ใช่ยาเหนือธรรมชาติหรอกหรือ?
หลี่จ้งซานบอกเขาว่า ถ้าดื่มแล้วได้ผล ก็จะทำให้หลับไปไม่ใช่หรือไง?
ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้?
เห็นน้องชายเหงื่อเย็นไหลพราก หลี่จ้งซานไม่กล้ารอช้า เขาบีบปากเฉินหย่วน แล้วเตรียมกรอกยารักษาเข้าไป
แต่เฉินหย่วนปฏิเสธ
เขาส่ายหน้า กัดฟันพูดว่า “ผม...ไม่เป็นไร!”
บ้าเอ๊ย
ถ้าจะเลื่อนขั้น ก็ต้องสู้ให้สุด!
ถึงจะเจ็บ แต่พลังเหนือธรรมชาติที่ก่อเกิดขึ้นนั้นเป็นของจริง
มันกำลังผสานเข้ากับพลังเหนือธรรมชาติเดิม แล้วชะล้างเส้นลมปราณของเขา