เขาสาบานว่าจะครอบครองทุกซอกมุมในชีวิตของนาง แทรกซึมเข้าไปอย่างไร้ช่องว่าง
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ แม้โลกนี้จะไม่มีภูตผีปีศาจดังที่เล่าขาน ทว่ากลับเต็มไปด้วยภยันตรายไม่ต่างกัน
ศิษย์พี่เสินอวิ๋นยวนของเขาไม่เคยเปลี่ยนไป ต่อให้อยู่ในโลกนี้ นางก็ยังคงมีความเมตตาอันน่าชังเช่นเดิม
เสียงไซเรนแหลมบาดหูดังไม่หยุดอยู่ข้างหู
แม้เขาจะบังคับตนเองให้คุ้นชินกับเสียงรบกวนที่มีอยู่ทุกหนแห่งในโลกนี้มานานแล้ว แต่ในยามนี้ เมื่อเห็นหญิงสาวนอนจมกองเลือด เขาก็ยังรู้สึกว่าเสียงไซเรนแหลมบาดหูรอบด้านทำให้ศีรษะปวดร้าวแทบแตก
ตำรวจจราจรที่อยู่ข้าง ๆ ย่อตัวลงตรวจดูอาการบาดเจ็บของหญิงสาวบนพื้น พลางกดปุ่มวิทยุสื่อสาร “ศูนย์บัญชาการ ถนนวงแหวนตะวันตก ใกล้ป้ายรถประจำทางสาย 235 เกิดอุบัติเหตุรถบรรทุกหนักชนคนเดินถนน ผู้ประสบเหตุเป็นหญิง อายุราว 16-17 ปี ถูกยานพาหนะชนขณะช่วยคนอื่น อาการสาหัส รู้สึกตัวเพียงเล็กน้อย...”
สายลมพัดฝุ่นบนถนนให้ฟุ้งกระจาย อากาศอบอวลด้วยกลิ่นยางไหม้จากล้อรถและกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ
เซี่ยเจายืนนิ่งงันอยู่ท่ามกลางฝูงชน มองหญิงสาวที่นอนจมกองเลือดอยู่ไม่ไกล
เขาไม่ได้ยินเสียงรอบข้างอีกแล้ว เพียงจ้องมองหญิงสาวที่นอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้าอย่างเงียบงัน
เขากำลังจะสูญเสียศิษย์พี่อีกครั้ง
ในโลกแปลกหน้าแห่งนี้
เหตุใด!
เหตุใด!
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้!
ไม่จริง!
ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นเด็ดขาด!
เขาจะไม่มีวันปล่อยให้ศิษย์พี่จากเขาไปอีก!