เพราะลู่เอ้อยังไม่กลับมา คนในบ้านลู่จึงอาบน้ำกันก่อน รอเขากลับมาแล้วค่อยกินข้าว
ซ่งอวี่ต้มน้ำไว้เต็มหม้อใหญ่ เพียงพอสำหรับทุกคนในบ้าน
น้ำอาบหน้าร้อนไม่ต้องร้อนมาก แค่อุ่น ๆ ก็พอแล้ว
ซ่งอวี่หิ้วถังน้ำอุ่นใบใหญ่เข้าไปในห้องน้ำ นี่คือน้ำอาบของแม่ลูกสองคน
ลู่หยานชอบอาบน้ำกับซ่งอวี่มาก เพราะกลิ่นตัวแม่หอมจัง...
พอลู่เอ้อกลับมาก็เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว คนในบ้านลู่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จกันหมด เหลือแค่รอเขากลับมาเริ่มกินข้าว
ตอนกินข้าว ทุกคนต่างก้มหน้าคีบกับข้าว ไม่ได้พูดคุยกันจ้อกแจ้กเหมือนปกติ ทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้หรือเรื่องที่พบเห็นมา
ตอนลู่เสี่ยวเหมยเก็บชามกับตะเกียบ ซ่งอวี่ก็ไม่ได้ห้ามอีก ลู่เอ้อชี้ไปที่ลู่ซานซึ่งคิดจะอู้ตามเคย “ลู่ซาน ไปช่วยเสี่ยวเหมยล้างชาม สองคนจะได้ล้างเสร็จเร็วขึ้น”
“หา!”
“ก็ได้...”
กับข้าวมื้อค่ำคืนนี้มีน้ำมันเยอะ ชามกับตะเกียบก็เลยล้างยากตามไปด้วย
ลู่ซานขมวดคิ้ว ทำหน้าหม่นหมอง แล้วตามลู่เสี่ยวเหมยเข้าไปในครัว
ตอนลู่เอ้อเข้าไปตักน้ำอาบในครัว เขาจงใจมองดูให้แน่ใจว่าลู่ซานไม่ได้อู้ จากนั้นจึงหิ้วถังน้ำไปห้องน้ำ ล้างคราบโคลนที่เปื้อนทั่วตัวออก
วันนี้ทุกคนเหนื่อยกันมาทั้งวัน ลูกชายคนโตก็ไม่อยู่ ตาลู่กับยายลู่จึงไม่มีอารมณ์คุยเรื่องอื่น พากันเข้านอนแต่หัวค่ำ
หลังลู่ซานกับน้องสาวล้างชามเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินเล่นอยู่หน้าบ้านพักหนึ่ง พอท้องไม่แน่นเท่าเดิมแล้ว ต่างคนต่างกลับเข้าห้องไปพักผ่อน