ทั้งสามคนส่งหลอเหมยฮัวกลับบ้าน แล้วฝากเธอไว้กับลูกสะใภ้ของหลอเหมยฮัวเรียบร้อย ยายลู่ก็หมดอารมณ์จะขึ้นเขาต่อ จึงสะพายกระบุงไปตัดหญ้าแถว ๆ นั้นแทน
เมื่อแดดคล้อยไปทางทิศตะวันตก หญ้าในกระบุงก็เกือบเต็ม เธอจึงเก็บเคียวแล้วรีบกลับบ้าน
เธอตัดหญ้ามาจนถึงริมลำธารเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เพราะมีน้ำ หญ้าน้ำแถบนี้จึงขึ้นเขียวชอุ่มเป็นพิเศษ
เป็ดสามตัวที่บ้านเลี้ยงไว้ก็ชอบกินหญ้าน้ำแถวนี้ ยายลู่จึงชอบมาตัดหญ้าที่นี่
ก่อนกลับบ้าน เธอยังตั้งใจมองริมลำธารอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่พบหอยโข่งหรือหอยแมลงภู่เลย ได้แต่ส่ายหน้าอย่างผิดหวังแล้วกลับบ้าน
เป็ดชอบกินหอยโข่ง ถ้าเก็บมาได้ก็ตำให้แตกแล้วเอาไปให้เป็ดกิน พวกมันจะโตเร็วและออกไข่เก่ง
เดินมาถึงนอกรั้วบ้าน ยายลู่เห็นโครงมะระขี้นกแล้วโมโหจนถ่มน้ำลายลงพื้น
แต่คืนนี้ต้องทำไข่ผัดมะระขี้นก เธอจึงจำใจเดินไปเก็บมะระ
มะระขี้นกเพิ่งถูกเก็บไปชุดหนึ่ง ลูกที่สุกแล้วถูกพี่ใหญ่ลู่เอาไปหมด
ตอนนี้บนโครงจึงเหลือแต่มะระขี้นกที่ยังอ่อนเกินกว่าจะกิน หรือไม่ก็แก่จนเริ่มเหลือง
มะระที่ยังอ่อนย่อมเก็บไม่ได้ เธอต้องเหลือไว้ให้ครอบครัวพี่ใหญ่ รอพวกเขากลับมาสัปดาห์หน้าค่อยเก็บ
ส่วนลูกที่แก่จนใกล้ปริแตกก็กินไม่ได้ ต้องเก็บไว้ทำเมล็ดพันธุ์
สุดท้ายยายลู่เลือกมะระขี้นกสองลูกที่เพิ่งเริ่มเหลือง แต่ยังไม่สุกเต็มที่กลับบ้าน
ตอนเดินเข้าไปในลาน เธอไม่เห็นตาลู่ มีเพียงลู่เอ้อที่กำลังสอนการบ้านลู่หยาน
“แม่ครับ พ่อออกไปเก็บฟืนแล้ว”