ก่อนเสียงจากลำโพงจะดังขึ้น ลู่เอ้อกำลังทำงานอยู่ในนา
ปลายเดือนตุลาคมต้องหว่านเมล็ดข้าวสาลี ตอนนี้จึงต้องไถดินแล้วปรับพื้นที่ให้เรียบร้อยก่อน
แม้จะแบ่งแยกครอบครัวกันไปแล้ว แต่ตอนที่หัวหน้าหมู่แบ่งพื้นที่ทำงาน ก็ยังจัดให้ลู่เอ้อกับสองตายายบ้านลู่ทำงานอยู่ด้วยกัน
เมื่อได้ยินเสียงหัวหน้าหมู่ สองตายายกับชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่…
……
หลังจากลู่เอ้อวิ่งไปไกลแล้ว คนในนาถึงเริ่มจับกลุ่มกระซิบคุยกันอีกครั้ง
“ตาลู่ เมื่อกี้เสียงจากลำโพงบอกว่าตำรวจมา ตั้งใจมาที่บ้านเพื่อมอบรางวัลให้ลูกชายคนที่สองของเจ้านะ”
“ใช่ ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน”
พูดจบ อีกฝ่ายก็ถามอย่างหยอกเย้า “ตาลู่ โหยวไหลตี ตำรวจมามอบรางวัลถึงบ้าน พวกเจ้าไม่ไปดูกันหน่อยหรือ”
“ไปสิ แน่นอนว่าต้องไป!”
ตาลู่ถึงได้สติ เมื่อครู่เขาถูกความยินดีปรีดาครั้งใหญ่ถาโถมใส่ จนยืนเหม่ออยู่นาน
ตอนนี้พอได้ยินคำพูดของคนรอบข้าง ความภาคภูมิใจก็พลุ่งขึ้นมาในใจ!
เขาพิงจอบไว้ข้างคันนา แล้วกวักมือเรียกยายลู่ “ยายแก่ ยังมัวเหม่ออะไรอยู่อีก รีบไปสำนักงานหมู่เถอะ ช้ากว่านี้จะไม่ได้เห็นตำรวจมอบรางวัลแล้ว”
“ฮึ ฉันไม่ไปหรอก”
ยายลู่เชิดหน้าหันไปอีกทาง “เมื่อกี้ลูกชายคนที่สองไปเองยังไม่เรียกฉันเลย แล้วฉันจะหน้าด้านตามไปทำไม!”
“ตามใจ จะไปหรือไม่ไปก็แล้วแต่ ฉันไปก่อนละ”
ตาลู่คร้านจะสนใจเธออีก เขาเช็ดมือกับหญ้าแห้ง แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังสำนักงานหมู่ด้วยความเร็วที่สุด
ชาวบ้านรอบ ๆ ที่ชอบดูเรื่องครึกครื้นต่างวางจอบ แล้วเดินตามหลังตาลู่ไปอย่างรวดเร็ว
ยายลู่เหลียวซ้ายแลขวา สุดท้ายก็วางจอบแล้วตามไปด้วย