จางเกิงหนงอยากไล่คนจากกองพลดาวแดงที่มาดูเรื่องสนุกกลับไป แต่พวกเขายืนหยั่งรากเหมือนมีตะปูงอกอยู่ที่เท้า พูดดีด้วยเท่าไรก็ไม่ยอมไป
อีกทั้งหัวหน้าหมู่ของกองพลดาวแดงก็อยู่ที่นี่ เขาจึงไม่สะดวกทำอะไรเกินกว่าเหตุ ได้แต่อดทนปล่อยให้หมู่อื่นมาดูเรื่องสนุกของหมู่ตัวเอง
พี่น้องตระกูลโกวทั้งสี่กระจายกันอยู่ตามมุมต่าง ๆ ของหมู่ลวโกว แต่ละคนอยู่ห่างกันมาก
แต่พวกเจ้าหน้าที่ของหมู่แบ่งกันออกไปตามหา ใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาที ก็พาพี่น้องตระกูลโกวกับเพื่อนบ้านมาครบทุกคน
“แม่จ๋า! ทำไมถึงตกน้ำไปได้ล่ะ…”
โกวสามมาถึงเป็นคนแรก เขายังไม่ทันเข้าไปในสำนักงานหมู่ ก็ได้ยินเสียงร้องไห้โหยหวนของเขาแล้ว
จากนั้นก็ได้ยินเสียงโกวต้า “โกวสาม ยังมีหน้ามาร้องไห้อีกเหรอ แม่เพิ่งออกจากบ้านแกไปเมื่อกี้ แป๊บเดียวก็ตกน้ำแล้ว แน่นอนว่าแกดูแลไม่ดี”
“โธ่เอ๊ย แกพูดเพ้อเจ้ออะไรน่ะ!”
“เฮ้ย แกจะทำอะไร โกวฉื่นจื้อ อยากมีเรื่องใช่ไหม”
เสียงด้านนอกเปลี่ยนเป็นเสียงผู้หญิงแหลมสูง ตามด้วยเสียงคนอื่นที่พยายามห้ามปราม
จางเกิงหนงก้มหน้าคลึงขมับ พี่น้องตระกูลโกวเจอกันทีไรก็ต้องทะเลาะกันทุกที ตรงไหนเหมือนพี่น้องแท้ ๆ กันบ้าง
เลขาพรรคหมู่บ้านกับหมิงเหวยอยู่ที่นี่ รอบ ๆ ยังมีคนจากกองพลดาวแดงอีกสิบกว่าคน จางเกิงหนงไม่อยากให้พวกเขาเห็นเรื่องน่าขัน จึงรีบวิ่งออกไปตวาด
“พวกแกกำลังทำอะไรกัน แม่ตายแล้วไม่สนใจ ยังมีอารมณ์มาทะเลาะกันตรงนี้อีกเหรอ”
“เข้าไปในลานให้หมด แล้วเล่าเรื่องราวให้ชัดเจนทุกอย่าง”