ตอนเรียนประถม สวีสือลู่กับเฉินจือเจวี่ยนอยู่ห้องเดียวกัน
แต่เสิ่นชางเหนียนก็อยู่ด้วย
วันแรกของชั้นประถม สวีสือลู่สวมชุดนักเรียน ในกระเป๋ามีดินสอกับยางลบที่สวีรั่วเหยียนเตรียมไว้ให้
ส่วนเสิ่นชางเหนียนสะพายกระเป๋าเปล่า ๆ มาแค่ใบเดียว
คาบแรก คุณครูให้ทุกคนวางกล่องดินสอกับสมุดลงบนโต๊ะ
บนโต๊ะของเสิ่นชางเหนียนว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
บริษัทของเสิ่นจิ้งเต๋อกำลังยุ่งมาก เขาไม่มีเวลามาคอยดูว่าเสิ่นชางเหนียนเอาอะไรไปโรงเรียนบ้าง
ส่วนคนรับใช้ในบ้านก็ทำตามสีหน้าของสวีรั่วเหยียน
สวีสือลู่กำลังจะรอดูเรื่องน่าอับอายของเสิ่นชางเหนียน
แต่เฉินจือเจวี่ยนกลับหยิบถุงเครื่องเขียนออกมาจากกระเป๋าสองใบ ยางลบสองก้อน และสมุดสองเล่ม
เขาแบ่งให้เสิ่นชางเหนียนชุดหนึ่ง
สวีสือลู่คิดเงียบ ๆ ว่า รอให้เฉินจือเจวี่ยนไม่สนใจเสิ่นชางเหนียนเหมือนกันเมื่อไร เขาค่อยได้รอดูเรื่องน่าอับอายของเสิ่นชางเหนียน
สวีสือลู่รู้จักวิธีทำให้คนเอ็นดู เขาตั้งใจเรียนมาตั้งแต่เด็ก และได้ที่สองของห้องมาโดยตลอด
เพราะที่หนึ่งคือเฉินจือเจวี่ยน
ไม่ว่าจะสอบใหญ่หรือสอบย่อย เขาก็ครองที่หนึ่งอย่างไม่เคยเปลี่ยน แถมคะแนนแทบจะเต็มทุกครั้ง