“ในที่สุดก็กลายพันธุ์สักที”
โจวหมิงเฝ้ารอการกลายพันธุ์ของสกิลที่คิดถึงแทบแย่ได้สำเร็จ เขารีบเปิดดูทันที:
[ขโมย]
ระดับ: ทั่วไป · เลเวล 4 (2/40)
เอฟเฟกต์ 1: ใช้สกิลขโมยใส่เป้าหมาย มีโอกาสสำเร็จ 20% หากสำเร็จจะสุ่มขโมยไอเทม 1 ชิ้นจากตัวอีกฝ่าย ไม่สามารถขโมยไอเทมประเภทผูกมัดได้
เอฟเฟกต์ 2: ขโมยข้ามระยะ ระยะขโมย +5 เมตร
หมายเหตุ: ขโมยข้ามระยะเป็นเอฟเฟกต์ใหม่ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของสกิล ไม่สามารถเพิ่มระดับด้วยการอัปเกรดตามปกติ ทำได้เพียงเพิ่มระดับผ่านเอฟเฟกต์กลายพันธุ์ชนิดเดียวกันเท่านั้น เอฟเฟกต์กลายพันธุ์อื่นก็เป็นเช่นเดียวกัน
ค่าใช้จ่าย: ไม่มี
คูลดาวน์: 20 วินาที
“โอกาสสำเร็จเพิ่มเป็น 20% แถมยังใช้ขโมยจากระยะไกลได้ด้วย”
โจวหมิงอ่านคำอธิบายสกิล ดวงตาเป็นประกาย
แค่คิดก็รู้แล้วว่า เมื่อขโมยจากระยะไกลได้ การขโมยก็จะสะดวกขึ้นมาก ประสบการณ์ที่ได้รับย่อมแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
เขาดูเวลาของระบบแล้วพบว่าเพิ่งเข้าเกมมายังไม่ถึง 20 นาที จึงเตรียมฝึกต่ออีกสักพัก
จากข้อมูลที่เขามี สถานการณ์ของผู้เล่นคนอื่นก็คงไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร
แม้แต่เขาที่มีพรสวรรค์ระดับไร้สี ยังต้องใช้เวลาพัฒนาตัวเองกว่าจะผงาดขึ้นมาได้ ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ระดับสูงคนอื่นก็คงไม่ต่างกัน
ดูท่าเกมนี้จะค่อนข้างยุติธรรม อย่างน้อยก็ยุติธรรมกว่าเกมห่วย ๆ ที่เขาเคยเล่นมาก่อน ซึ่งแค่ทุ่มเงินก็เก่งจนถล่มฟ้าดินได้เป็นไหน ๆ
พอปิดหน้าต่างสกิล โจวหมิงก็พบว่ารอบตัวไม่มีไก่ขนหลากสีเหลืออยู่แล้ว พวกมันไม่ถูกเขาฆ่าตายก็หนีเตลิดไปเพราะตกใจ
ตอนนี้เขายืนอยู่นอกป่าแห่งหนึ่ง
“เข้าไปดูหน่อย”
โจวหมิงเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง
[คุณเข้าสู่ ‘ป่าไก่ป่า’ โปรดระวัง]
“ชื่อแผนที่อะไรเนี่ย?”
พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ โจวหมิงก็แทบหลุดขำ
จากนั้นเขาก็รู้ว่าทำไมแผนที่นี้ถึงได้ชื่อนี้
เขาเห็นไก่ขนหลากสีอยู่ทั่วทุกมุมของป่า ดูเหมือนที่นี่จะเป็นจุดเกิดของพวกมัน ส่วนตัวที่อยู่แถวเมืองคงวิ่งหนีออกไปจากที่นี่
โจวหมิงเล็งไก่ขนหลากสีเลเวล 1 ตัวหนึ่ง แล้วใช้สกิลขโมยจากระยะไกล
ไก่ขนหลากสีกำลังก้มหน้าก้มตาจิกกินอาหาร จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาลูบขนของมันเบา ๆ จนตกใจโดดโหยงขึ้นมา—
“ทำอะไรน่ะ~ โอ๊ย~”
พี่ไก่ส่งเสียงร้องกุ๊ก ๆ ประท้วง
[ขโมยสำเร็จ ได้รับขนไก่ ×1 ความชำนาญสกิล +3]
เมื่อระดับย่อยของสกิลขโมยขึ้นถึงเลเวล 4 จำนวนครั้งที่โจวหมิงใช้ขโมยกับมอนสเตอร์ป่าเลเวล 1 แล้วสำเร็จก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
น่าเสียดายที่ไก่ขนหลากสีจนกรอบ ได้มาแค่ขนไก่เท่านั้น
โจวหมิงไม่ได้ใส่ใจ ตอนนี้ขโมยขนไก่ไปก่อน วันหน้าเขาจะขโมยอุปกรณ์ชั้นยอดให้ได้
คำขวัญของเขาคือ มีสกิลขโมยอยู่ในมือ ใต้หล้าก็เป็นของข้า!
[ขโมยไม่สำเร็จ ความชำนาญสกิล +1]
[ขโมยสำเร็จ ความชำนาญสกิล +3]
[ยินดีด้วย คุณเลื่อนเป็นเลเวล 1]
[พลังชีวิตและมานาของคุณ +100 ค่าสถานะทุกด้าน +1 แต้มสถานะอิสระ +10]
……
ภายในป่าไก่ป่า โจวหมิงฝึกสกิลขโมยอยู่คนเดียวอย่างไม่ย่อท้อ ระหว่างนั้นเลเวลขึ้นมาเพียงครั้งเดียว
ขโมยไม่สำเร็จ ก็ฝึกต่อ!
ขโมยสำเร็จ ก็ยังฝึกต่อ!
อดีตมีเทพกระบี่เนินสิบลี้ ปัจจุบันมีเทพโจรแห่งป่าไก่ป่า!
ระหว่างแก้เบื่อ โจวหมิงทรมานพี่ไก่ไปพลาง เปิดช่องแชตพื้นที่ของเมืองเล็ก ๆ ไปพลาง เพื่อดูว่าผู้เล่นกำลังคุยอะไรกัน ถือว่าเก็บข้อมูลไปด้วย
ตอนนี้ยังเป็นช่วงเริ่มต้น ผู้เล่นไม่มีทั้งอุปกรณ์และยา แถมตอนเก็บเลเวลก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะบาดเจ็บ จึงต้องหยุดพักฟื้นเป็นระยะ ๆ และเปิดช่องแชตมาคุยเล่นฆ่าเวลา
“พี่น้องทุกคน เกมนี้มันโหดเกินไปหรือเปล่า?”
ผู้เล่นคนหนึ่งบ่นในช่องแชต “ในเมืองเริ่มต้นแทบไม่มีเอ็นพีซีมอบภารกิจให้เลย เรื่องนั้นก็ช่างเถอะ แต่พวกมอนสเตอร์คล่องแคล่วเหมือนของจริง แถมอัตราดรอปยังต่ำอีก...”
“ใช่เลย ผมมีพรสวรรค์ระดับเหลือง ตอนนี้ยังเลเวล 2 อยู่เลย จะขึ้นเลเวล 3 ก็ยังต้องเก็บประสบการณ์อีกตั้งเยอะ อุปกรณ์ที่ได้มาก็มีแค่ดาบธรรมดาเล่มเดียว ที่สำคัญผมยังลุยเดี่ยวด้วย พวกที่รวมทีมกันคงลำบากกว่าอีกมั้ง?”
“อย่าพูดถึงเลย ตอนนี้ฉันยังถือไม้เท้าเริ่มต้นอยู่เลย แต่ฉันมีพรสวรรค์ระดับแดงซึ่งต่ำที่สุดแล้ว แบบนี้ก็ยังพอรับได้...”
ผู้เล่นคุยกันคนละคำสองคำ ดูเหมือนสถานการณ์ของทุกคนจะไม่ค่อยดีนัก
โจวหมิงอ่านแล้วประเมินในใจ: “ดูท่าแม้แต่ยอดฝีมือที่มีกิลด์คอยสนับสนุน ระดับก็คงไม่สูงนัก น่าจะอยู่แถวเลเวล 3 ฉันยังมีโอกาสแย่งสิทธิ์สังหารบอสตัวแรกกับพวกกิลด์ได้”
สิ่งที่เขาสนใจที่สุดคือใครจะได้สิทธิ์สังหารบอสตัวแรก
เกมส่วนใหญ่มีระบบสังหารบอสตัวแรก เกม ‘หมื่นโลก’ ก็ไม่มีข้อยกเว้น โดยแบ่งเป็น 2 กรณี:
กรณีแรก สังหารตัวแรกตามระดับ
ตัวอย่างเช่น บอสระดับทองตัวแรกที่ถูกฆ่าจะทำให้เกิดการสังหารตัวแรกระดับทอง ซึ่งแต่ละระดับจะเกิดขึ้นได้เพียงครั้งเดียว
กรณีที่สอง สังหารตัวแรกตามประเภท
ระดับต่ำกว่าการสังหารตัวแรกตามระดับหนึ่งขั้น กล่าวคือ หลังจากได้สิทธิ์สังหารตัวแรกของระดับนั้นไปแล้ว หากฆ่าบอสประเภทอื่นที่มีระดับเดียวกัน ก็จะเกิดการสังหารตัวแรกตามประเภท
นอกเหนือจากสองกรณีนี้ ยังมีกรณีพิเศษที่สุด นั่นคือการสังหารบอสตัวแรกของเกม
กรณีนี้แยกต่างหากจากการสังหารบอสตัวแรกทั้งสองแบบ และมีเพียงครั้งเดียวในเกมทั้งหมด รางวัลก็มหาศาล!
ลองคิดดูก็รู้ ตอนนี้ต้องมีคนจำนวนมากกำลังจับตารางวัลจากการสังหารบอสตัวแรกและเร่งมือกันเต็มที่แน่
โจวหมิงเองก็เช่นกัน
เขาดูผู้เล่นคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเตรียมออกจากช่องแชต
“ช่วยด้วย! ใครก็ได้มาช่วยฉันที!”
“เกมนี้ขังผู้เล่นได้ยังไง? น่ากลัวเกินไปแล้ว ฉันจะประท้วง จะร้องเรียน!”
ผู้เล่นที่ใช้ไอดีเกมว่า “ซ่งเจิ้นเทา” จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาในกลุ่มแชต พร้อมกับพร่ำโอดครวญ
“นายเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ถูกขังอยู่ในคุกหรือ?”
ซ่งเจิ้นเทาเพิ่งเปิดปาก ก็ถูกผู้เล่นจำได้ทันที
“ฮ่า ๆ สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้นายอวดดี กล้าไปหาเรื่องยามเอ็นพีซีเองล่ะ!”
“ดีนะที่ฉันไม่วู่วาม ไม่งั้นตอนนี้คงได้เข้าไปนั่งในคุกเหมือนกัน”
ผู้เล่นพากันแปลกใจที่เห็นซ่งเจิ้นเทา แต่ไม่นานก็เริ่มเยาะเย้ยอย่างสะใจ
“พี่น้อง ฉันผิดไปแล้ว ใครก็ได้มาช่วยฉันที!”
ซ่งเจิ้นเทาแทบร้องไห้ “เกมนี้ไม่ปกติ พวกเราเป็นผู้เล่น เป็นลูกค้า! ลูกค้าคือพระเจ้าไม่ใช่หรือไง พวกเขากล้าทำแบบนี้ได้ยังไง?”
“เข้าเกมมาก็โดนปิดปาก 20 นาที เรื่องนั้นยังพอทน แต่พวกเขายังจะให้ฉันติดคุก 12 ชั่วโมงอีก!”
“ฟังให้ดีนะ นี่ไม่ใช่เวลาในโลกจริง แต่เป็นเวลาในเกม! ฉันต้องอยู่ในห้องขังของเกมให้ครบ 12 ชั่วโมง ต่อให้ออกจากเกมก็ไม่นับ!”
“ฉันจะร้องเรียน เกมนี้ไม่เคารพผู้เล่นเลย!”
ซ่งเจิ้นเทาระบายความไม่พอใจและความคับข้องใจในช่องแชตต่อเนื่องไม่หยุด
“โอ๊ยแม่เจ้า~ ก้นฉัน!”
ตอนนั้นเอง ผู้เล่นที่ติดคุกอีกคนหนึ่งชื่อ “ซ่งหล่าวหู” ก็โผล่มาพูดว่า “พี่น้อง คนวางแผนเกมนี้มันใจร้ายเกินไปแล้ว ฉันจะฟ้องพวกมันให้ได้!”
“เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น”
มีผู้เล่นคนหนึ่งเอ่ยแซวทันที
“ฉันโดนโยนเข้าไปในห้องขังที่มีนักโทษเอ็นพีซีอยู่ด้วย พอเข้าไปก็รู้สึกไม่ดีแล้ว สายตาที่พวกเกย์สองสามคนนั่นมองฉันมันแปลก ๆ จนฉันรีบออกจากเกม”
“แต่ตอนติดคุก ต่อให้ออกจากเกม ตัวละครก็ไม่หายไป พอฉันเข้าเกมเมื่อกี้ก็รู้สึกแสบก้นไปหมดเลย! โอ๊ย~ จะตายแล้ว ๆ~”
ท่าทางของซ่งหล่าวหูทำให้รู้สึกเหมือนเขากำลังพูดไปกุมก้นตัวเองไป
“โห น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“นี่มันหลอนเกินไปแล้ว เกมนี้เป็นอะไรกันแน่? กล้าปฏิบัติกับผู้เล่นแบบนี้ได้ยังไง!”
ชั่วขณะนั้น ความรู้สึกของผู้เล่นก็ซับซ้อนขึ้นมาเล็กน้อย
ด้านหนึ่งก็สะใจ แต่อีกด้านก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง
ในสายตาพวกเขา เอ็นพีซีควรมีไว้บริการผู้เล่น จะวางท่าใหญ่โตแบบนี้ได้ยังไง?
แน่นอนว่าแค่คิดเท่านั้น เมื่อมีซ่งเจิ้นเทาและซ่งหล่าวหูเป็นตัวอย่าง ผู้เล่นคงระมัดระวังตัวมากขึ้นเวลาเจอเอ็นพีซี อย่างน้อยก็ไม่กล้าทำตัวเหลวไหลง่าย ๆ
“หึ นี่คือการเชือดไก่ให้ลิงดูสินะ?”
โจวหมิงเห็นดังนั้นก็ออกจากช่องแชต มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย “ยิ่งขัดขืน ฉันก็ยิ่งตื่นเต้นน่ะสิ...”
ใช่แล้ว ในใจเขาเริ่มคิดจะไป ‘แวะเยี่ยม’ เมืองเล็ก ๆ แล้ว
เรื่องนี้ก็เหมือนพวกหื่นแก่กำลังจีบสาวสวยบอบบาง
ยิ่งสาวน้อยขัดขืน พวกหื่นแก่ก็ยิ่งตื่นเต้นและตั้งตารอ
แน่นอนว่าโจวหมิงไม่ใช่พวกหื่นแก่ สิ่งที่เขาหมายตาก็ไม่ใช่สาวสวย แต่เป็นอุปกรณ์และไอเทมชั้นยอดต่างหาก!
เวลาผ่านไปอีก 10 นาที
[ความชำนาญสกิลขโมยเต็มแล้ว อัปเกรดอัตโนมัติ ระดับปัจจุบัน: ทั่วไป · เลเวล 7]
[ติ๊ง สกิลขโมยกลายพันธุ์ ผลการกลายพันธุ์: โอกาสสำเร็จพื้นฐานของสกิลขโมยเพิ่มขึ้นอีก 5%]
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน โจวหมิงก็ถอนหายใจยาว
ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาฝึกมาจวนจะ 40 นาทีแล้ว ในที่สุดสกิลก็กลายพันธุ์อีกครั้ง
น่าเสียดายที่ผลการกลายพันธุ์ครั้งนี้มีแค่เพิ่มโอกาสสำเร็จพื้นฐานของสกิลขโมยเท่านั้น
แน่นอนว่าตอนนี้สกิลขโมยเพิ่งเลเวล 7 โจวหมิงเชื่อว่าวันหลังจะต้องมีเอฟเฟกต์กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกแน่
“โอกาสสำเร็จพื้นฐานเพิ่มเป็น 40% แล้ว ออกไปลองดูดีไหม?”
โจวหมิงเริ่มรู้สึกอยู่เฉยไม่ไหว ในใจมีแรงกระตุ้นให้อยากออกไปก่อเรื่อง
เขาหันหลังเดินออกจากป่า
ยังไม่ทันออกไป สกิลขโมยก็พร้อมใช้อีกครั้ง
โจวหมิงยกมือขึ้นตามความเคยชิน ขี้เกียจแม้แต่จะมองให้ชัด แล้วใช้สกิลขโมยข้ามระยะกับไก่ขนหลากสีที่อยู่ข้าง ๆ อย่างสบาย ๆ
[ขโมยสำเร็จ ได้รับขนไก่ ×1 ความชำนาญสกิล +3]
[ติ๊ง คุณรบกวนฝูงไก่ขนหลากสีอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลาสั้น ๆ ไก่ขนหลากสีจำนวนมากทนไม่ไหว ราชันประจำเผ่า ‘ไก่ราชัน’ ได้ยินข่าวและกำลังมุ่งหน้ามา เตรียมเปิดฉากแก้แค้นคุณอย่างบ้าคลั่ง!]
“อะไรของมันเนี่ย???”
โจวหมิงชะงักไป เขาไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
ฟึ่บ!
แสงคล้ายวงเวทเคลื่อนย้ายปรากฏขึ้นบนพื้นในป่า เมื่อแสงจางหายไป ก็มีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งที่ดูคล้ายไก่ขนหลากสีปรากฏขึ้น
แต่สิ่งที่แตกต่างคือ มอนสเตอร์ตัวนี้ดูน่ากลัวมาก
มันมีร่างสูงใหญ่ สูงเกือบครึ่งหนึ่งของผู้ใหญ่คนหนึ่ง ขนทั่วตัวเป็นประกายวาววับ ดูสง่างามน่าเกรงขาม ดวงตาสุกใสจ้องโจวหมิงเขม็งอย่างเดือดดาล
[ไก่ราชัน-เลเวล 4]
ระดับ: ทองแดง
พลังชีวิต: 30,000
พลังโจมตี: 320
สกิล: ไก่ราชันห้ามแยกจากกัน กินการโจมตีของข้าซะ!
คำอธิบาย: ราชันในหมู่ไก่ เรียกสั้น ๆ ว่า... แฮะ ๆ