กลางคืน เว่ยอวี่กำชับพ่อแม่ให้ลงกลอนประตูจากด้านในก่อนเข้านอน และยังเอาไม้เบสบอลกับขวานดับเพลิงไปวางไว้ในห้องของพวกเขาด้วย
ชูอวิ้นกับพ่อเว่ยต่างมองเธอตาค้าง
เว่ยอวี่ทำท่ากระมิดกระเมี้ยน “ที่จริงฉันเห็นคนพูดกันในมือถือมานานแล้วว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมา เลยแอบซื้อของไว้ตั้งเยอะ กลัวพวกคุณจะว่าฉันใช้เงินฟุ่มเฟือย ก็เลยไม่ได้บอก”
“ตั้งเยอะ?” ชูอวิ้นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จับประเด็นสำคัญได้ทันที
เว่ยอวี่จึงพาพวกเขาไปดูห้องเก็บของในบ้าน
บนชั้นวางชิดกำแพงมีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบรรจุกล่องเรียงอยู่สามแถวเต็ม ๆ ชั้นวางถัดออกมามีเครื่องปรุงนานาชนิดอยู่แถวล่าง เนื้อแปรรูปตากแห้งอยู่แถวกลาง และผักตากแห้งอยู่แถวบนสุด
ตรงมุมห้องมีกองข้าวสาร แป้ง และน้ำบรรจุถัง นอกจากนี้ยังมีกล่องยาอีกสองกล่อง
ทั้งสองคนรู้สึกหลากหลายปนเปกัน พวกเขาอยู่ที่นี่แท้ ๆ แต่กลับไม่รู้เลยว่าเธอขนของพวกนี้เข้ามาได้อย่างไร
ทว่าหลังจากจัดการกับความรู้สึกอันซับซ้อนแล้ว เว่ยอวี่ก็ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม