พ่อเว่ยช่วยพนักงานขนของยกข้าวของเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว ฝั่งซูเปอร์มาร์เก็ตวุ่นวายมาก พนักงานแต่ละคนยุ่งจนแทบไม่ได้หยุดพัก พอขนของเสร็จก็กลับไปทันที
ครืนครั่น
จู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังมาจากขอบฟ้า เว่ยอวี่เงยหน้ามองท้องฟ้า เมฆดำม้วนตัวปั่นป่วน แสงสว่างยิ่งหม่นลงกว่าเมื่อครู่
คนในครอบครัวช่วยกันขนข้าวของที่ห้ามโดนฝนจากด้านนอกเข้ามาไว้ในบ้านพักตากอากาศ แล้วปิดประตูหน้าต่างให้สนิท
ไม่นาน ฝนก็ตกลงมาจริง ๆ
เว่ยอวี่เอนตัวพิงขอบหน้าต่าง มองออกไปด้านนอก กลิ่นชื้นลอยอวลอยู่ตรงปลายจมูก พระเอกจะรุ่งโรจน์แค่ไหนก็ช่างเถอะ เธอได้แต่ภาวนาอยู่ในใจให้ครอบครัวของเธอปลอดภัย
กู้เหิงไปยังบ้านพักตากอากาศที่เธอเคยพักเป็นประจำตอนเรียนก่อน เมื่อเห็นว่าประตูปิดสนิทและไม่มีเสียงใด ๆ ดังมาจากข้างใน เขาก็คาดเดาว่าเธอคงไม่อยู่ที่นี่ จากนั้นจึงหันกลับไปขึ้นรถ สั่งให้คนขับไปยังหมู่บ้านบ้านพักตากอากาศอีกแห่ง
ตอนที่เอาของไปให้เธอ เขาเคยไปที่นั่นมาก่อน