บทที่ 292 คู่หมั้นสาวตัวประกอบก่อนวันสิ้นโลก 10
ล้อรถบดไปบนถนนปูหิน รถไฟฟ้าส่ายโคลงไปมา เว่ยอวี่ร้องโวยวายไม่หยุด
ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์กำลังคับขัน กู้เหิงคงอยากเอาหน้าผากแนบแผ่นหลังเธอแล้วหัวเราะออกมา
เว่ยอวี่ขับพากู้เหิงวนอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรสองรอบ พอเห็นฝูงซอมบี้ใกล้เข้ามาทุกที ในที่สุดก็คิดหาทางไม่ออก จึงขับไปถึงนอกหมู่บ้านของตัวเอง ก่อนจะตะโกนเสียงหลงอย่างตื่นตระหนกและหมดสภาพว่า “แม่ ช่วยหนูด้วย!”
โชคดีที่ชูอวิ้นกับพ่อของเว่ยอวี่ได้ยินเสียง พวกเขาถืออาวุธวิ่งออกมาจากข้างใน สี่คนต่อสิบกว่าตัว อย่างน้อยก็ยังพอมีโอกาสชนะอยู่บ้าง
กู้เหิงกระโดดลงจากรถ เว่ยอวี่ปล่อยมือจากแฮนด์ เห็นรถเอียงล้มลงบนสนามหญ้า เธอก็คว้าไม้เบสบอลพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ทันที ทำเอากู้เหิงใจหายวาบ รีบสาวเท้าตามไป
ซอมบี้เอียงคออ้าปากงับ เว่ยอวี่แทงไม้กระบองเข้าไปในปากมัน กำลังจะยิ้มเยาะด้วยความภูมิใจ จู่ ๆ เท้าก็ลื่นจนเกือบล้มลงกับพื้น
จังหวะนั้นเอง ซอมบี้อีกตัวดวงตาเป็นประกายวาววับ ยื่นมือเหี่ยวแห้งข้างหนึ่งมาจากด้านข้าง คว้าเสื้อคลุมของเว่ยอวี่ไว้
เสียง “ปัง” ดังขึ้น ไม้กระบองฟาดลงบนแขนซอมบี้อย่างแรงจนกระดูกแขนท่อนนั้นหักสะบั้น