เว่ยอวี่ไม่คิดเลยว่าแค่ตัวเองออกไปงานเต้นรำ พอกลับมาก็จะมีแฟนหนุ่มเพิ่มมาอีกคน
นั่นทำให้คู่หูเล่นเกมที่เดิมทีเธอตั้งใจจะลองหยอดดูสักหน่อย หมดโอกาสได้แสดงฝีมือไปเลย
คืนนั้น เสิ่นเฮ่อเหมียนอยากคุยกับเธอผ่านเสียง แต่เธอคิดว่าคุยกับผู้ชายในหอพักจะรบกวนคนอื่น จึงปฏิเสธอย่างไรก็ไม่ยอมตกลง สุดท้ายเสิ่นเฮ่อเหมียนเลยส่งข้อความหาเธอแทน
พวกเขาคุยกันตั้งหลายเรื่อง
เว่ยอวี่พิมพ์จนปลายนิ้วล้าไปหมด
แน่นอนว่าเธอก็ได้อะไรตอบแทนอยู่เหมือนกัน คราวนี้พอเสิ่นเฮ่อเหมียนโอนเงินให้แฟนสาว เธอก็ยอมรับไว้เสียที
เมื่อเว่ยอวี่มีเงินอยู่ในมือแล้ว เธอจึงไม่ต้องรับเงินจากคุณย่าอีก
เธอโทรศัพท์คุยกับคุณย่า บอกว่าตอนนี้ตัวเองทำงานพิเศษหาเงินได้เยอะมาก พอใช้จ่ายแล้ว ส่วนคุณย่าก็สนใจแค่ว่าเธอเหนื่อยหรือเปล่า
วันถัดมาเป็นวันเสาร์พอดี
เว่ยอวี่ไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ตตรงเวลาเพื่อเริ่มงาน เสิ่นเฮ่อเหมียนยืนกรานจะมาช่วยเป็นเพื่อนเธอ ทว่างานแคชเชียร์มีคนเดียวก็ทำได้ เขาจึงไม่มีโอกาสช่วยอะไร
เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตมองหนุ่มสาวหยอกล้อกันอย่างเพลิดเพลิน จึงยื่นเก้าอี้ให้เสิ่นเฮ่อเหมียนตัวหนึ่ง
เสิ่นเฮ่อเหมียนมองดูไปด้วย เรียนรู้ไปด้วย ไม่นานก็ทำเป็น และช่วยแบ่งเบางานให้เว่ยอวี่ได้ชั่วครู่
ตอนเจ้าของร้านออกไป เขาก็รับหน้าที่แทนเจ้าของร้าน
เวลารับสินค้าเข้าร้าน มีทั้งน้ำแร่และเครื่องดื่มที่มาเป็นลัง เสิ่นเฮ่อเหมียนก็ช่วยยกด้วย
เดิมทีเจ้าของร้านไม่ได้คิดจะจ้างคนสองคน แต่เสิ่นเฮ่อเหมียนช่วยวิ่งวุ่นไปทั่ว ทำให้เธอสบายขึ้นไม่น้อย ตอนจ่ายเงินจึงควักให้โดยไม่ลังเล
ค่าแรงของเว่ยอวี่วันละ 60 หยวน ส่วนเสิ่นเฮ่อเหมียนที่ช่วยอยู่ข้าง ๆ ก็ได้ไป 40 หยวน
ตอนเจ้าของร้านจ่ายเงิน เธอถามว่าจะรับเงินสดหรือโอน เสิ่นเฮ่อเหมียนเลือกเงินสด แต่พอเดินออกจากร้าน เขาก็ยื่นเงินให้เว่ยอวี่ทันที