“ภารกิจของคุณคือสวมบทตัวประกอบหญิงในบทละคร ซึ่งก็คือเพื่อนหญิงวัยเด็กของพระเอก”
“พระเอกชื่อซางซวี่จิ่ง เป็นทายาทผู้กุมอาณาจักรธุรกิจไว้ในมือ เขาเคยมีความรักที่ล้มเหลวครั้งหนึ่ง คนรักของเขาคือเพื่อนหญิงที่เติบโตมาด้วยกัน”
“เขารักเธอจากใจจริง แต่ในสายตาของเพื่อนหญิงคนนั้นมีเพียงการแพทย์ เธอเลือกไปเรียนต่อต่างประเทศอย่างไม่ลังเล ระหว่างความรักกับการศึกษาต่อ”
“พระเอกได้รับผลกระทบอย่างหนัก ต่อมาเขาถูกหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งมีหน้าตาคล้ายเพื่อนหญิงวัยเด็กดึงดูด จนเกิดเป็นเรื่องรักสลับตัวอันแสนเจ็บปวด ที่พระเอกต้องตามง้อคนรักจนแทบมอดไหม้”
“เตรียมพร้อมหรือยัง?” ระบบถาม
เว่ยอวี่พยักหน้า การส่งตัวเริ่มต้นขึ้น
·
กลางฤดูร้อน แสงแดดแผดจ้า ชวนให้ง่วงงุน
เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งริมหน้าต่างเปิดมันออก ลมเย็นพัดกรูเข้ามาพร้อมเสียงดังครืน ๆ กระดาษข้อสอบของใครสักคนที่เพิ่งได้รับถูกลมพัดปลิวตกลงพื้น
เว่ยอวี่ได้สติขึ้นมาท่ามกลางความเย็นสบาย เธอเงยหน้ามองพระเอกที่กำลังแนะนำตัวอยู่หน้าชั้นเรียน
ตอนนี้เป็นภาคเรียนที่สองของชั้นมัธยมปลายปีสอง และเป็นการแบ่งห้องเรียนครั้งสุดท้ายของพวกเขา
เด็กหนุ่มมีคิ้วคมดุจคมกระบี่ ดวงตาสุกใสราวดวงดาว บุคลิกอบอุ่น แม้สวมชุดนักเรียนหลวม ๆ สีขาวขลิบน้ำเงินก็ยังดูโปร่งสบายและสง่างาม มุมปากของเขามีรอยยิ้มน้อย ๆ ติดมาแต่เกิด
ระหว่างที่เขาแนะนำตัวอย่างเรียบง่าย จู่ ๆ ก็มีสายตาคู่หนึ่งเพิ่มขึ้นมาในหมู่คนฟัง