ภาคเรียนนี้จบลงอย่างรวดเร็ว และวันหยุดฤดูหนาวก็มาถึง
ความสัมพันธ์ระหว่างเว่ยอวี่กับพ่อแม่ในตอนนี้ก็ไม่ถึงขั้นต้องกลับไปหา เธอจึงยังพักอยู่ที่นี่เหมือนเดิม
ไม่กี่วันต่อมา ทางการของ《กระบี่คำรามสะท้านขุนเขาธารา》ก็ประกาศจัดกิจกรรมพบปะผู้เล่นแบบออฟไลน์ รายชื่อผู้ได้รับสิทธิ์ส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นชื่อดังจากแต่ละเซิร์ฟเวอร์ แต่เว่ยอวี่ก็ได้รับจดหมายเชิญจากบริษัทเช่นกัน
จะว่าไป เธอก็เป็นสตรีมเมอร์ตัวเล็ก ๆ ที่มีผู้ติดตามเป็นแสนคนเชียวนะ
เธอแอบภูมิใจนิด ๆ
ปู้หลีก็ได้รับจดหมายเชิญจากทางเกมเหมือนกัน กิลด์ที่เขาก่อตั้งติดอันดับต้น ๆ ของเกม
เดิมทีเขาไม่ได้คิดจะไป แต่เว่ยอวี่จะไป
พอเขาแสดงความเห็นต่าง เว่ยอวี่ก็เอ่ยบอกเขาด้วยสีหน้าจริงจังว่า “นี่เป็นงานนะ”
สีหน้าของเธอราวกับกำลังบอกว่า ‘ทำตัวให้รู้เรื่องหน่อยได้ไหม’ จนปู้หลีแทบจะโมโหจนหัวเราะออกมา
เว่ยอวี่วางท่าข่มขวัญเสร็จแล้วก็ขยับเข้าไปออดอ้อนเขา “ฉันอยากไปกับคุณนี่นา เราไม่ได้ออกไปเที่ยวด้วยกันตั้งนานแล้ว”
เหตุผลข้อนี้ทำให้เขาใจอ่อนลงได้อย่างหวุดหวิด
เจียงจื่ออี้อยู่ในสภาพกระวนกระวายมานานแล้ว เดิมทีเขาตั้งใจจะปล่อยให้เว่ยอวี่คาราคาซัง รอให้เธอเลิกกับแฟนก่อนแล้วค่อยเข้าเสียบ
แต่เขากลับเคลิบเคลิ้มไปกับคำหวานของเธอจนทนไม่ไหว ทั้งที่เธอยังไม่เลิกกับแฟน เขาก็ติดกับเสียแล้ว จนตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์กระอักกระอ่วน รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายมีแฟน แต่ก็เรียกร้องอะไรไม่ได้