เว่ยอวี่กับพ่อเว่ยกลับถึงบ้าน ก็รีบแย่งกันอวดผลงานกับซู่อวิ้น จนต่างได้จุ๊บไปคนละที ถึงได้พอใจ
พอซู่อวิ้นถามถึงเรื่องสำคัญว่าจัดการไปถึงไหนแล้ว สองพ่อลูกกลับเงียบกริบ แผ่นหลังเหยียดตรง ต่างคนต่างมองหน้ากันไปมา
ซู่อวิ้นทั้งโมโหทั้งขำ อดยื่นมือไปตีพวกเขาไม่ได้
เว่ยอวี่กลับอ่อนยวบลงในอ้อมกอดแม่ทันที “พ่อเป็นคนจะไปเองค่ะ”
“เธอนี่นะ!” ซู่อวิ้นยื่นนิ้วไปจิ้มจมูกลูกสาว พลางเอ็ดอย่างเอ็นดู
ตอนมือของแม่ยื่นเข้ามา เว่ยอวี่ก็ได้กลิ่นหอมจากตัวแม่ จึงยิ้มออกมา
พ่อเว่ยคิดจะทำตามบ้าง เพิ่งเอนบ่าเข้าไป ซู่อวิ้นก็ตบเขาเสียหนึ่งที “โตขนาดนี้แล้วนะ”
เขาจึงได้แต่ยอมแพ้ไปอย่างหงอย ๆ
ข่าวดีคือคืนนั้นเอง พ่อเว่ยก็ได้รับข้อความจากกู้เหิง
กู้เหิงตอบกลับอย่างกระชับว่าเข้าใจแล้ว ไม่มีข้อโต้แย้ง และยินดีถอนหมั้น ไม่จำเป็นต้องพบหน้ากัน
อีกฝ่ายแสดงจุดยืนชัดเจนแล้ว พ่อเว่ยจึงรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องฝืนใจ เรื่องจึงจบลงเช่นนี้
·
สองวันต่อมา กู้เหิงปรากฏตัวในบ้านเดี่ยวที่เว่ยอวี่ซื้อไว้ใกล้โรงเรียน รถของเว่ยอวี่ไม่มีปัญหาอะไร เธอจึงให้กู้เหิงล้างรถสามคันที่ไม่ได้ขับมาพักหนึ่งแทน