"ตี้หลงเซวียน แกยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ไหม ถึงได้ลังเล แกสมควรกับสองนางหมารับใช้ที่รักแกสุดหัวใจนี่ไหม!"
เฉินเทียนเจวี๋ยตะคอกเสียงเย็น
เฉินเหาซินก็ตะเบ็งเสียงว่า "ตี้หลงเซวียน แกไม่ใช่เดินเส้นทางลูกผู้ชายเลือดเดือดมาตลอดรึ ถ้ากล้าพอก็ดื่มเพื่อหญิงของแกสิ!"
"ไม่ดื่ม แกก็อ่อนแอ เจ้าคนไร้สมรรถภาพ! ฮ่าๆ!"
เฉินเฮ่าหนานหัวเราะลั่น
ลี่เฉิงไห่ยิ่งพูดเสียงดังว่า "ก่อนมา จ้าวหมัดใต้บอกว่าไอ้หนุ่มนี่เก่งกาจแค่ไหน บ้าบิ่นเพียงไร ตอนนี้ดูแล้วก็แค่เจ้าขี้ขลาดไร้หัวใจไร้สำนึก!"
คนจากตระกูลหลี่ ตระกูลกู้ ตระกูลเหยียน ตระกูลจาง ก็เริ่มประณามตี้หลงเซวียนเป็นทอดๆ!
แววตาของตี้หลงเซวียนลุกโชนด้วยโทสะ ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ!
เขาค่อยๆ ก้มตัวลง หยิบขวดยาบนพื้นขึ้นมา เปิดฝาด้วยนิ้วเดียว!
กลิ่นหอมประหลาดฟุ้งกระจายทันที ชวนให้ลุ่มหลง และยังก่อให้เกิดความรู้สึกเคลิบเคลิ้มราวร่วงสู่ห้วงลึก!
จางซงเฮ่อเห็นดังนั้นก็ร้องลั่นว่า "อาจารย์น้อยอย่าหลงกล! พวกมันยั่วโมโหท่าน ถ้าท่านดื่ม เราก็ต้องตายตามกัน!"
"ใช่ พี่หลงอย่าดื่ม!! ฉันยอมให้ตัวเองเป็นอะไร ดีกว่าให้พี่เป็นอะไร พี่รีบหนีไปเถอะ!"
หลิ่วเจียงเสวี่ยอดทนต่อความเจ็บปวดที่ขาถูกกระสุนยิงทะลุ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ย
หนิงเทียนฉียิ่งร้องไห้ด้วยความตึงเครียด "คุณตี้ รีบไปเถอะ อย่าดื่มนะ!!"
หนิงจิ่วชวนกับหนิงไห่คุนก็ลุ้นระทึกใจแทบหลุดออกนอกอก!
นี่คือคำถามเลือกตอบที่ยากอย่างแท้จริง!