จางซงเฮ่อมองดูก็ต้องตกใจ!
เพิ่งจะรู้ว่าตี้หลงเซวียนพบอันตรายแล้ว จงใจให้พวกเขาหกรีบหนีไป เขารีบให้ทุกคนขึ้นรถ เตรียมตัวจากไป
แต่คิดไม่ถึงว่าจากป่าเขาสองข้างทาง จู่ ๆ ก็มีชายชุดดำถือมีดพุ่งออกมาหลายสิบคน ขวางทางทั้งหน้าและหลัง มีรถแบ็กโฮมาปิดทางด้วย!
พักเดียว ทั้งสองฝ่ายก็เปิดศึกสังหารกันอย่างดุเดือด!
ในวัด ตี้หลงเซวียนแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไร เดินตามชายร่างสูงใหญ่อย่างสงบนิ่งไปยังลานด้านหลัง
ตลอดทาง ไม่มีพระรูปใดให้เห็นเลย วัดทั้งวัดเงียบสงัดอย่างประหลาด
พอทั้งสองมาถึงลานด้านหลัง สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือเจดีย์ที่สร้างด้วยหินภูเขาล้วน ๆ สูงประมาณสิบเมตร ด้านหน้ามีกระถางธูปทองสัมฤทธิ์ใบใหญ่ตั้งอยู่
ที่นี่คงเป็นดังที่หลิ่วเจียงเสวี่ยบอกไว้ ว่าเป็นที่เก็บอัฐิ มีอัฐิบรรจุอยู่ภายในมากมาย แต่ต้องจ่ายค่าเช่ารายปีในราคาแพง
"อยู่ที่นี่แล้วหรือ?"
ตี้หลงเซวียนถามอย่างเย็นชา
พระร่างสูงใหญ่ตรงหน้าหันมา ยิ้มเหี้ยมเกรียม "ใช่ ที่นี่แหละ วันนี้ครอบครัวของพวกเจ้าจะได้อยู่พร้อมหน้ากันที่นี่!"
"หมายความว่าอย่างไร?"
ตี้หลงเซวียนถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"หมายความว่า เจ้ามาตายที่นี่ แล้วก็ได้อยู่ด้วยกันกับครอบครัวของเจ้าในนี้ไง!"
พระร่างใหญ่พูดจบ ก็หัวเราะร่าอย่างเหี้ยมโหด! กลิ่นอายสังหารแผ่กระจายออกจากร่างเป็นชั้น ๆ!
แต่ชั่วพริบตา เสียงหัวเราะนั้นก็ค้างราวกับต้องมนต์!
เพราะตี้หลงเซวียนต่อยหมัดตรงเข้าใส่ เขารีบยกมือขึ้นตั้งรับ ทว่าคาดไม่ถึงว่าแขนนี้เหมือนปะทะกับขุนเขา แรงของฝ่ายหนึ่งกับอีกฝ่ายราวกับโคลนกับเมฆ
ตูม! แขนทั้งแขนของชายร่างสูงล่ำใหญ่ระเบิดออก ไหล่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด!
