จางจงเสียงถึงกับสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดในชั่วพริบตา ความทรมานเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทนรับไหว!
“จะตอบไหม ไม่อย่างนั้นเครื่องในทั้งห้าของแก ข้าจะควักออกมาให้แกดูว่ามันเป็นยังไง”
ตี้หลงเซวียนเอ่ยเสียงเยียบเย็น!
แนวป้องกันทางจิตใจของจางจงเสียงพังทลายลงในที่สุด!
“ข้าพูด... ข้าพูด!! หนานเทียนสยงเป็นคนของสวีจื่อเวย พอท่านฆ่าหนานเทียนสยงแล้ว สวีจื่อเวยก็ให้ข้ามาจับกุมท่าน และหาเหตุเหมาะๆ ฆ่าท่านซะ!”
“สวีจื่อเวยคือใคร?”
สีหน้าตี้หลงเซวียนเครียดขรึมลงอย่างยิ่ง
ชื่อนี้ เขาเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
“สวีจื่อเวยคือสุดยอดขุนพลแห่งเขตเหิงเจียง และเป็นเทพสงครามเพียงหนึ่งเดียวของเขตเหิงเจียง...”
พูดถึงตรงนี้ จางจงเสียงก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหวอีกต่อไป ขาดใจตาย!
ตี้หลงเซวียนกำหมัดแน่นดังกร้าว แล้วชกออกไปหนึ่งหมัด! ร่างไร้วิญญาณของจางจงเสียงระเบิดกลายเป็นฝนโลหิต!
จากนั้นเขาก็กวักมือ ฟิ้ว! ป้ายทองคำผืนหนึ่งพุ่งเสียบลงบนกรอบประตูในทันที!
หลี่ไข่จวิน หัวหน้าองครักษ์ เห็นตัวอักษรบนป้ายนั้นชัดเจน ก็ตกใจจนไม่กล้าลงมืออีกต่อไป!
มันคือป้ายเจ็ดดาวสีทอง ขนาดจางจงเสียงฟื้นคืนชีพขึ้นมาก็ไม่กล้าลบหลู่ป้ายผืนนี้ ไหนจะเขาเล่า
ตี้หลงเซวียนเดินเฉยเหมือนไม่มีใครอยู่ ยกตัวเฉินฮ่าวหานขึ้นแล้วฟาดลงบนโต๊ะอีกครั้ง!
เฉินฮ่าวหานที่สลบไสลได้สติขึ้นมาทันที ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด!
“รีบปล่อยข้าไปซะ ไม่อย่างนั้นหนิงเทียนฉีต้องตาย! หล่อนเป็นผู้หญิงของแกใช่ไหม หล่อนอยู่ในมือข้าแล้ว!”
เฉินฮ่าวหานคำรามอย่างบ้าคลั่ง
เทียนฉี?
แววตาตี้หลงเซวียนเย็นวาบจนน่าขนลุก!
ยกมือขึ้นฉีกกระชากแขนข้างหนึ่งของเฉินฮ่าวหานออกอย่างแรง “บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ว่าหนิงเทียนฉีอยู่ที่ไหน แล้วทำไมหล่อนถึงไปอยู่ในมือแก!”