"บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ ใครกันที่ต่ำช้า"
ตี้หลงเซวียนเหวี่ยงกองเครื่องในลงบนพื้น เหยียบย่ำแหลกเหลว ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
ลูโอฟู่ร่อแร่เต็มทีแล้ว จ้องมองตี้หลงเซวียนราวกับเห็นปิศาจ "ข้าต่ำช้าเอง... ขอร้องล่ะ ปล่อยข้าไปเถิด!"
"ได้ บอกข้ามา ว่ามีหญิงสาวนามหนิงเทียนฉีถูกจับขังอยู่ที่นี่หรือไม่"
ตี้หลงเซวียนถามเสียงเย็น
ลูโอฟู่ได้ยินดังนั้น รูม่านตาหดเล็กลง "มี...นางอยู่ที่ห้องอเล็กซานเดอร์บนชั้นเก้า คุณท่าน ข้าบอกไปแล้ว ได้โปรดปล่อยข้าไปด้วยเถิด!"
ตี้หลงเซวียนพยักหน้า ก่อนสะบัดมือทิ้งลูโอฟู่ลงบนพื้น
ลูโอฟู่ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดระทม เมื่อมองลงไปเห็นท้องที่แทบถูกคว้านจนว่างเปล่า เขาก็รู้ชะตาตัวเองดีว่าคงอยู่ได้อีกไม่นาน!
โทสะในดวงตาของเขาปะทุดั่งภูเขาไฟที่ระเบิดอย่างบ้าคลั่ง เกลียดแค้นตี้หลงเซวียนผู้ก้าวจากไปอย่างรวดเร็วสุดหัวใจ เขาทนความเจ็บปวดเสียดแทงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดโทรหาแอนเดอร์ฮวาผู้จัดการใหญ่ในทันที
"ข้า ข้าคงต้องตายแล้ว... ไอ้คนตงฮั่นนั่นบุกขึ้นไปแล้ว มันฆ่าคนของเราไปยี่สิบกว่าคนแล้ว เร็วเข้า ฆ่ามันซะ!! ล้างแค้นให้พวกเรา..."
กล่าวจบประโยค ลูโอฟู่ก็สิ้นใจนอนตายอยู่บนพื้น
แอนเดอร์ฮวาในห้องทำงานเมื่อฟังจบก็ตะลึงงันไปทั้งตัว!
ที่นี่มันคือสถานอโคจรสากลเซนต์เบียร์เชียวนะ!
เป็นสถานอโคจรของต่างชาติเพียงหนึ่งเดียวในเมืองจางไถ กุมทรัพย์สินต่างประเทศมูลค่ากว่าหมื่นล้าน ต่อให้มองในเขตเหิงเจียง ก็ยังติดอันดับหนึ่งในสามของแหล่งชุมนุมเงินทุนต่างชาติ
แล้วอยู่ๆ กลับมีคนตงฮั่นกล้าบังอาจเข้ามาอาละวาดถึงที่นี่!
สีหน้าของเขาพลันมืดครึ้มอำมหิตลงในพริบตา ปากกาหมึกซึมในมือถูกหักสะบั้นโดยแรงบีบ!