ณ งานแถลงข่าวของบริษัทยาเทียนเหิง!
ร่างจำนวนมากกรูกันเข้ามาด้วยความเร็วสูงสุด ทำให้ห้องประชุมกว้างขวางแห่งนี้เนืองแน่นขึ้นในพริบตา! แทบไม่มีที่ว่างให้แทรกผ่าน!
ทุกคนที่บุกเข้ามาล้วนจ้องมองหลี่ชวีชิงซึ่งครึ่งร่างตกลงไปในหลุมด้วยแววตาเย็นชา
แขกในงานต่างตกอยู่ในความหวาดกลัวขั้นสุด ต่างพากันหลบไปอยู่ตามมุมห้อง หวาดกลัวว่าจะถูกโยงใยเข้าไปด้วย!
ส่วนสวินเจ๋อเสียนที่สลบไปก่อนหน้านี้ ไม่รู้ว่าฟื้นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด
พอเห็นว่ามีคนหลายร้อยคนมาช่วยหลี่ชวีชิง เขาก็ตะโกนอย่างบ้าคลั่งด้วยสีหน้าดุดันว่า “ตี้หลงเซวียน สวินโหรว วันตายของพวกแกมาถึงแล้ว! กล้าดียังไงมาเป็นศัตรูกับตระกูลหลี่แห่งฮ่องกง มีกี่หัวถึงกล้านัก!! ไอ้โง่!!”
หลี่ชวีชิงที่พยายามพยุงตัวอย่างสุดกำลัง ในหน้ามืดทะมึนถึงที่สุด เรี่ยวแรงก็ร่อยหรอถึงขีดสุด!
“มัวแต่ดูอะไรกันอยู่ ฆ่ามันเร็ว!! ฆ่าไอ้ตี้หลงเซวียนนี่ให้ตาย รีบมาช่วยฉันเร็ว!!”
หลี่ชวีชิงตะโกนด้วยความเดือดดาล
ไม่เหลือเค้าความสูงส่งและสง่างามอีกแม้แต่น้อย
คนนับร้อยเตรียมสังหารและแสดงความภักดีในชั่วพริบตา แต่ทันใดนั้นเอง ด้านนอกก็มีเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดอย่างบาดหู!!
ตามด้วยเสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่น!!
คนนับร้อยนั้นถึงกับตะลึงงันอยู่กับที่!
ตี้หลงเซวียนนั่งบนเก้าอี้ มองดูผู้คนด้วยความเยือกเย็น เอ่ยปากว่า “อยากแตะต้องข้า พวกเจ้าช่างบังอาจนัก ลองมองลงไปข้างล่างตึกต้าเซี่ยดู ถ้ายังกล้าฝันจะแตะต้องข้าอีก ก็เชิญต่อไป แต่ถ้าไม่กล้า ก็รีบไสหัวไปซะ มิเช่นนั้นจะไม่ได้กลับสักคน!”
ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็รีบไปที่หน้าต่าง มองลงไปยังหน้าประตูตึกที่อยู่ต่ำลงไปหลายสิบเมตรด้วยความอยากรู้อยากเห็น