สวินเจ๋อเสียนเห็นหลิวซานเดินเข้ามา ก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที!
“ซานเย่ รีบจัดการไอ้สารเลวนี่ให้ผมหน่อย! หักแขนหนิงเทียนฉีข้างหนึ่งเดี๋ยวนี้เลย ผมจะระบายโทสะ!!”
เสียงตะคอกนี้ทำให้ทุกคนในที่นั้นหวาดกลัว
ราวกับเป็นปีศาจ!
หลี่ชวีชิงที่เดิมคิดจะยื่นมือช่วยชีวิตเขาไว้ กลับนั่งสงบนิ่งอีกครั้ง แล้วเริ่มดูเหตุการณ์ต่อไป
สวินโหรวเห็นหลิวซานปรากฏตัว ก็อดตึงเครียดไม่ได้
เพราะนางรู้ดีว่าหลิวซานเป็นพวกบ้าดุดันในโลกใต้ดินของลั่วตู
แต่จูจวิ้นหลงเมื่อเห็นหนิงเทียนฉีโผล่มา กลับรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เพราะเขาพบว่าหนิงเทียนฉีปลอดภัยดี คาดเดาความจริงบางอย่างได้ลาง ๆ
หลิวซานที่พรวดพราดเข้ามาแต่แรก พอได้ยินคำของสวินเจ๋อเสียน ก็ตกใจจนขาอ่อนทันที!
เขาพุ่งเข้ามาเพื่อแสดงความภักดีต่อตี้หลงเซวียน แต่อีกฝ่ายกลับสั่งให้เขาจัดการตี้หลงเซวียน หักแขนหนิงเทียนฉีข้างหนึ่งงั้นหรือ??
นี่ไม่ใช่การบอกให้เขาไปตายหรือไง!
หลิวซานพลันมีแววตาเย็นยะเยือกถึงขีดสุด เขาก้าวฉับ ๆ ตรงไปหาสวินเจ๋อเสียน
“พูดอีกทีสิ ข้าไม่ได้ยินชัด!”
“ผมบอกว่า ให้คุณรีบหักแขนหนิงเทียนฉีข้างหนึ่ง แล้วกระทืบไอ้หมาตี้หลงเซวียนให้พิการ!! เร็วเข้า เดี๋ยวผมเพิ่มเงินให้!!”
สวินเจ๋อเสียนปิดหน้าตวาด
ใครจะรู้ พอสิ้นเสียง สิ่งที่คาดไม่ถึงก็บังเกิด!!
หลิวซานกลับยกมือขึ้น ตบเข้าที่ใบหน้าซ้ายที่ยังดีของสวินเจ๋อเสียนอย่างโหดเหี้ยมเช่นกัน
ชั่วพริบตา ใบหน้าซ้ายฉีกเป็นแผลเหวอะหวะ สวินเจ๋อเสียนกระเด็นออกไปไกลกว่าหนึ่งเมตรอีกครั้ง!
ทั้งใบหน้าพังยับเยินแล้ว!
หัวก็ถูกตบจนมึนงงเข้าขั้นภวังค์ ฝันไม่เคยคิดว่าเสี่ยใหญ่ที่ตัวเองทุ่มเงินจ้างมา จะลงมือทำร้ายตน
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบด้าน ยิ่งมองจนใจเต้นโครมคราม อ้าปากค้างตะลึง!!
