หวังอวี้เฉิงฟังโทรศัพท์จบ สมองก็ระเบิดตูม!
นี่คือลูกชายที่เขาเลี้ยงดูมาดั่งไข่ในหิน นับแต่เล็กแต่น้อยนะ!
“ลูกข้า... ลูกข้า เหมือนจะตายแล้ว...”
หวังอวี้เฉิงพูดพลางตัวสั่น
เซี่ยโหวเฟยเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ กำลังนั่งเล่นเครื่องประดับหยก พอได้ยินก็ชะงักตัวแข็งทื่อ!
เพราะว่าหวั่งชีเทียนเป็นลูกชายของทั้งสองคนนั่นเอง
“เจ้า เจ้าบ้าอะไร ลูกข้าจะตายได้ยังไง!! เขาเป็นผู้สืบทอดตระกูลอ๋องในเหอตง แถมยังเป็นหลานตาของตระกูลเซี่ยโหว ตระกูลเซี่ยโหวเป็นสกุลสันโดษเลยนะ!!”
เซี่ยโหวเฟยเสวี่ยตาแดงก่ำ น้ำตาไหลร่วงพราก!
“ข้าจะส่งคนไปสืบทันที ไม่ว่าใครก็ตามที่ฆ่าลูกชายของเรา มีแต่ทางตายสถานเดียว ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเขาก็ต้องตายด้วย!”
หวังอวี้เฉิงคำรามลั่น
ลูกน้องถูกจัดแจงออกไปอย่างรวดเร็ว และข่าวก็ถูกส่งกลับมาในไม่ช้า
หวังชีเทียนตายแล้วจริง ๆ ตายในโรงแรมที่ลั่วตู องครักษ์ที่อยู่ข้างกายก็ตายหมดสิ้นเช่นกัน
ส่วนคนที่ฆ่าหวั่งชีเทียน มีชื่อว่า ตี้หลงเซวียน!
ชื่อของตี้หลงเซวียนในตอนนี้ โด่งดังกึกก้องไปทั่วเขตฮีดงและเขตเหิงเจียง
หลายวันที่ผ่านมา เขานำสำนักตี้สังหารผู้แข็งแกร่งไปแล้วกว่าสิบคน และกวาดล้างอิทธิพลใหญ่อีกหลายกลุ่ม
เรียกได้ว่าเป็นการกวาดล้างเลือดเด็ดขาด!
“ไม่ ข้าไม่สนว่าเขาเป็นใคร เขาฆ่าลูกข้า เขาต้องตาย แล้วก็แม่นังแพศยาจากสำนักนารากะ เหยียนวั่นเฟย ต้องเป็นมันที่ยั่วยวนลูกข้า พวกมันต้องตายด้วยกันทั้งหมด!”
เซี่ยโหวเฟยเสวี่ยร้องไห้โฮ พลางตะโกนแสบแก้วหู
หวังอวี้เฉิงหน้าดำทะมึนถึงขีดสุด!
ความโกรธแค้นในใจพุ่งแรงเป็นไฟ!