"เป็นการต้อนรับที่ไม่พร้อมเพรียง หรือว่าเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ถึงได้กล้าเผชิญหน้ากับข้าอย่างไม่เกรงกลัวเช่นนี้?"
"เมื่อครู่ เจ้าสั่งให้คนตระกูลเฝิงทั้งหมดที่เป็นแกนหลักออกไปแล้ว"
"แล้วยังให้เมียกับลูกเจ้าไปหลบซ่อนในที่แห่งหนึ่งด้วย"
"แต่ว่า ไม่ว่าพวกเขาไปที่ไหน ข้าก็รู้ที่อยู่แน่ชัดทั้งนั้น ตอนนี้เจ้าคงกลัวมากสินะ?"
ตี้หลงเซวียนเอ่ยประโยคชุดหนึ่งออกมาอย่างเย็นชา
พูดจบ เฝิงซวิ่นเซิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก็หน้าซีดเผือด!
ร่างสั่นเทา!
เขาไม่เคยคิดเลยว่า ทุกสิ่งที่ตนทำอย่างลับ ๆ อย่างใจเย็น จะรอดพ้นสายตาของตี้หลงเซวียนไปไม่ได้!
ช่างเป็นวิธีการที่น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
"คุณตี้ ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าผมไปล่วงเกินอะไรคุณไว้ ถ้าคุณถูกใจธุรกิจของผม หรือสิ่งของอะไรสักอย่างของตระกูลเฝิง ผมจะยกให้ทันที! ขอเพียงได้โปรดอย่าแตะต้องครอบครัวผม!"
เฝิงซวิ่นเซิงเอ่ยขอชีวิตอย่างน่าเวทนา
ตี้หลงเซวียนดึงเก้าอี้ข้าง ๆ มานั่ง แล้วพูดอย่างเยือกเย็นว่า "ง่าย ๆ วันนี้ข้าต้องการคำตอบเพียงหนึ่งเดียว ถ้าเป็นความจริง เจ้าอาจตาย แต่ทรัพย์สินของตระกูลเฝิงรวมถึงครอบครัวของเจ้า ข้าจะไม่แตะต้องเลยแม้แต่น้อย ถึงข้าตี้โหลวจะขึ้นชื่อว่าใช้วิธีโหดเหี้ยม แต่ก็รักษาคำพูดหนักแน่นดั่งภูผา"
เฝิงซวิ่นเซิงได้ฟังก็เหงื่อเย็นเยียบไหลพรากทั่วศีรษะ!
แต่เขาไม่กล้าลังเล รีบกัดฟันพยักหน้าทันที "ตกลง! ผมขอสาบาน ไม่ว่าคุณจะถามอะไร ผมจะตอบตามนั้น ถ้าปิดบังหรือหลอกลวง ชีวิตของตระกูลเฝิง มอบให้คุณหมดแล้ว!"
"เจ้าเคยส่งหยกหงส์มังกรให้เซินถูซงชิ้นหนึ่ง สมบัตินี้มีที่มาอะไร?"