แม้ตระกูลหลี่ในฮ่องกงจะเรียกได้ว่าเป็นจ้าวแห่งวงการธุรกิจ แต่ต่อหน้าตำหนักยุทธมังกรก็เป็นเพียงตระกูลชาวบ้านธรรมดา!
แม่ทัพใหญ่แห่งตำหนักยุทธมังกร ตระกูลหลี่ย่อมไม่อาจล่วงเกินได้จริง ๆ
“ไอ้เวรนั่น ดูท่าคงต้องเชิญเทพยุทธ์เทวะออกโรงแล้ว!”
หลี่ไท่จิ่นเอ่ยด้วยโทสะ
หลี่ชวีชิงที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินก็หน้าซีดเผือด เพิ่งออกจากโรงพยาบาลก็ได้ยินข่าวนี้ ช่างเป็นดั่งคมมีดบาดใจอย่างยิ่ง
หรือตนจะต้องกลายเป็นตราบาปของตระกูล ต้องชดใช้ห้าแสนล้านจริง ๆ?
หากตระกูลไม่ช่วยชดใช้ให้ ตนคงต้องตายใช่ไหม??
“พ่อ รีบให้เทพยุทธ์เทวะออกมือเถอะ! ตี้หลงเซวียนต้องตาย!”
หลี่ชวีชิงร้องด้วยความหวาดกลัว
หลี่ไท่จิ่นได้ยินก็ถลึงตาใส่เธออย่างแรง “เรื่องวุ่นวายพวกนี้ล้วนเกิดจากแกทั้งนั้น คราวนี้พ่อจะช่วยจัดการให้ แต่ถ้าต่อไปมีเรื่องแบบนี้อีก แกจัดการเอง!”
พูดจบ หลี่ไท่จิ่นก็เดินไปโทรศัพท์อีกด้าน
หลี่เพ่ยหรานนั่งอยู่ในห้องรับแขก เห็นทุกอย่างก็แสร้งทำหน้าตื่นตะลึง แต่ในใจกลับหัวเราะเยาะ
เมื่อพ่อหมดความโปรดปรานต่อหลี่ชวีชิง ผู้ที่ได้ประโยชน์ก็คือตนแน่นอน
“น้องสาม เดี๋ยวไปขอโทษพ่อเสียแต่ตอนนี้เถิด อย่าให้พ่อผิดหวัง”
หลี่เพ่ยหรานเอ่ยด้วยท่าทีหวังดี
หลี่ชวีชิงหันไปถลึงตาใส่เธอ แล้วเดินเข้าห้องนอนด้วยขอบตาแดงก่ำ
เธอไม่ได้โง่ ย่อมรู้แก่ใจว่าพี่รองกำลังดูตนเป็นตัวตลก!
ในห้อง หลี่ชวีชิงกดโทรศัพท์ไปยังหมู่เกาะยวี่ด้วยดวงตาอาฆาต
ไม่นานอีกฝั่งก็รับสาย “คุณหนูสามหลี่ จู่ ๆ ก็โทรหาผม มีเรื่องอะไรหรือ?”