"เมื่อท่านหัวหน้าตระกูลหงกับคุณชายรองแห่งตระกูลหง ต่างยืนกรานว่าลูกสาวข้าไร้ยางอาย เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว จะสู้ก็สู้! ตระกูลอิงของข้าไม่มีวันยอมจำนน และข้าก็จะไม่คุกเข่าโขกศีรษะขอความเมตตา!"
อิงไห่ซานกล่าวด้วยโทสะ
"หงฉีหลิน หากวันหน้าความจริงปรากฏ เจ้าพบว่าตนทำผิดทุกอย่าง เจ้าอย่าได้เสียใจภายหลัง!"
อิงหลงเฟยตะโกนด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
พี่สาวของเขานั้นบริสุทธิ์ดั่งหยกสะอาดแต่งเข้าตระกูลหง แต่บัดนี้กลับถูกคนใส่ร้ายทำลายชื่อเสียง ในฐานะน้องชาย ความโกรธแค้นในใจเขาจึงประหนึ่งเขื่อนกั้นน้ำแตก!
หงฉีหลินได้ฟังก็หัวเราะเย็นชาดังลั่น "ฝันไปเถอะ! พี่สาวเจ้าก็แค่หญิงชั่ว ไร้ซึ่งความซื่อสัตย์จงรักภักดี ข้าจะสังหารทุกคนในตระกูลอิง และไม่มีวันเสียใจ!"
แม้อิงหลงเฟยจะเป็นบุคคลหมายเลขสองแห่งตำหนักยุทธมังกร ทว่าตระกูลหงก็ไม่หวั่นเกรง
เพราะตระกูลหงเป็นสกุลสันโดษที่สามารถติดอันดับสามในบรรดาสกุลสันโดษทั่วแดนเหนือ มีพลังอำนาจลึกล้ำ
ต่อให้สังหารอิงหลงเฟยและยั่วยุกรมยุทธ์ แล้วจะเป็นเช่นไร?
กรมยุทธ์จะสามารถทำลายล้างตระกูลหงได้หรือ?
ย่อมทำไม่ได้!
อิงหลงเฟยได้ฟัง สีหน้ายิ่งเย็นเยียบ!
ดวงตาทั้งสองข้างราวกับกำลังพ่นไฟ
หงเป่ยโต่วจ้องเป้าหมายไปที่ตี้หลงเซวียนอย่างรวดเร็ว "เจ้าก็คือตี้หลงเซวียน ผู้สังหารจวินไท่เซิ่งและทำให้ผู้อาวุโสตระกูลจวินตายเพราะโทสะสินะ ไอ้เดรัจฉาน เช่นนี้อีกครู่ข้าจะบิดหัวเจ้าขาด!"
"พี่เป่ยโต่ว โปรดสังหารมันเพื่อล้างแค้นให้พี่ใหญ่กับบิดาของข้าด้วย!"
จวินหลิงซานจ้องตี้หลงเซวียนตาแดงก่ำ