หยางมี่ซือมองหนิงเทียนฉีที่ซบอยู่ในอ้อมกอดของตี้หลงเซวียน อดอิจฉาไม่ได้
น่าเสียดายที่เธอไม่มีความกล้าพอที่จะทำเรื่องออดอ้อนแบบนั้น
"นายน้อย น้องชายของหลินซวินคือผู้บัญชาการกองทหารนอกเมือง ระดับแม่ทัพ ชื่อหลินขุย"
เธอเอ่ยเตือนอย่างกระตือรือร้น
"หลินขุย? น่าสนใจดี น้องชายคนนี้คงเป็นร่มปกป้องความโอหังของหลินซวินสินะ"
ตี้หลงเซวียนหันไปมองอิงหลงเฟยที่อยู่ด้านหลัง "รบกวนท่านประมุขอิงไปสักหน่อย ไปจับหลินขุยมาพบข้า!"
"เจ้า... ข้าไม่ใช่เด็กรับใช้!"
อิงหลงเฟยตวาด
"แต่เจ้าอยากได้แผ่นหลิงฉาน ใช่ไหม?"
ตี้หลงเซวียนหัวเราะเย็นชา
อิงหลงเฟยฮึดฮัดด้วยความโกรธ หมุนตัวเดินออกไป ไม่กล้าต่อปากต่อคำกับตี้หลงเซวียนอีก
หนิงเทียนฉีมองแล้วอดสงสัยไม่ได้ "เขาทำอะไรกันแน่ ถึงจับแม่ทัพที่คุมทหารอย่างหลินขุยได้?"
"ก็แค่เด็กทำงานจิปาถะ แต่ความสามารถไม่ต่ำน่ะ"
ตี้หลงเซวียนตอบส่งเดช
หยางมี่ซือตกตะลึงจนไม่กล้าส่งเสียง!
หนิงเทียนฉีพยักหน้าอย่างไร้เดียงสา "ลูกน้องของคุณตี้ แต่ละคนเก่งจริง ๆ"
"ไปกันเถอะ ไปสมาคมการค้าเหิงเจียง ข้าจะไปสะสางบัญชีทั้งหมดกับหลินซวินแล้ว"
ตี้หลงเซวียนพูดจบก็เดินออกไปข้างนอก
จูจวิ้นหลงกับหนิงเทียนฉีเดินตามออกไปด้วยความตื่นเต้น
ส่วนหยางมี่ซือก็ไปด้วย
สมาคมการค้าเหิงเจียง ภายในตึกสำนักงาน!
หลินซวินกำลังลิ้มรสชาแดงต้าผาวที่ราคาชั่งละแสน ฮัมเพลงเบา ๆ อย่างสบายใจ
ในหัวกำลังคำนวณ หลังจากกลืนกลุ่มบริษัทตี้หวี่แล้ว จะส่งใครไปดูแลดี แล้วก็ตอนที่หนิงเทียนฉีแก้ผ้ามาง้อเขา ควรใช้ท่าไหนถึงจะสุขกว่า?