ประตูนี่คืออะไร ตี้หลงเซวียนเองก็ไม่รู้
เขาพยายามเข้าถึงประตูนั้นด้วยจิตสำนึกหลายครั้ง ต้องการผลักมันออกไป แต่ล้วนล้มเหลว
ครานี้ตี้หลงเซวียนหลับตาลงอีกครั้ง จิตสำนึกเข้าสู่ห้วงสมองอย่างรวดเร็ว และเห็นประตูลึกลับที่เจิดจรัสแพรวพราวบานนั้น!
และครั้งนี้ สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น!
เจตจำนงของเขาเหมือนกับประตูนี้ได้สร้างสายสัมพันธ์บางอย่างขึ้น จากนั้นโลหิตนกเพลิงสีชาดในร่างของเขาก็เดือดพล่านร้อนแรง!
โครงกระดูกมังกรเขียวในตัวเขาดุจเหล็กกล้าเริ่มสั่นสะท้าน ส่งเสียงสะท้อนกังวาน!
ใจสังหารพยัคฆ์ขาวในตัวเขาแผ่คลื่นจิตสังหารกล้าแข็งออกมา ดวงตาของเขาพลันกลายเป็นสีแดงฉานน่าหวาดกลัว!
ส่วนร่างเทพเต่าดำของเขาก็หดเกร็งรัดแน่น ปรากฏรอยลายลึกลับขึ้นหลายเส้น!
เมื่อพลังอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในร่างของตี้หลงเซวียนพลุ่งพล่านขึ้น ประตูที่เจิดจรัสแพรวพราวบานนั้น ในที่สุดก็มีสิ่งผิดปรกติปรากฏ!
ครืนๆ เปิดออกเป็นช่องว่างเล็กน้อย!
ตี้หลงเซวียนลืมตาด้วยความตกตะลึง มองเห็นภายในช่องว่างนั้นคือความมืดอันไร้สิ้นสุด!
มืดมิดราวกับสามารถกลืนกินแสงสว่างทั้งหมดของโลก!
ต่อจากนั้น แสงหลากสีสายหนึ่งพุ่งออกมาจากช่องว่าง แทรกเข้าสู่จิตสำนึกของตี้หลงเซวียนในพริบตา!
"นี่มันอะไร..."
ตี้หลงเซวียนฟื้นตื่นขึ้นทันที จิตสำนึกกลับคืนสู่ร่าง!
ในสมองของเขาปรากฏวิชาฝึกตนที่พิสดารขึ้นช่วงหนึ่ง
วิชานี้เรียกว่า วัตรอสูรบรรพกาล ไม่เหมือนกับวิชาของอาจารย์ทั้งห้าบนภูเขาควันเมฆา ไม่ได้ฝึกฝนหมัดเท้าใดๆ เลย แต่ฝึกร่างกายมนุษย์
จนสุดท้ายจะฝึกร่างกายมนุษย์ให้กลายเป็นสภาวะที่เรียกว่า ร่างอสูรบรรพกาล
ร่างอสูรบรรพกาล ทำให้เขาครอบครองพลังอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่อย่างแท้จริง บังคับพลังอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่!