ทุกคนสัมผัสได้ว่า เลือดในกายราวกับถูกจุดให้ลุกเป็นไฟ พลังประหลาดทรงอานุภาพสายหนึ่ง แทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ปลุกเร้าให้เกิดความคิดบ้าคลั่งอยากเข่นฆ่า!!
อู้ววว! แต่ละคนอดไม่ไหวแหงนหน้าส่งเสียงหอนดั่งหมาป่า!!
พลังแห่งจ้าวหมาป่าผู้หิวโหย ลงมาจุติแล้วจริง ๆ!!
ฉงเซินตกตะลึงถึงขีดสุด!
ส่วนตี้หลงเซวียนซึ่งเลือกเฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ ไม่ยอมห้ามปรามเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อเห็นภาพนี้ก็ตกใจไม่แพ้กัน
ดวงตาเขาหรี่ลง ชั่วพริบตาก็เก็บลานยุทธ์ปฐพีคืน ปราณเทพทั้งหมดควบแน่นร่าง!
"จ้าวหมาป่าผู้หิวโหย? บทสวดอัญเชิญ? ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นพลังของเซียนอสูรที่สูญพันธุ์ไปนานแล้วที่นี่ ถ้าอธิบายด้วยประวัติศาสตร์ของชาวตะวันตก ก็คงเป็นมนุษย์หมาป่าอมตะในตำนานที่สูญพันธุ์ไปแล้วนั่นแหละ!"
ตี้หลงเซวียนจ้องมองทุกสิ่งอย่างเย็นชา พึมพำกับตนเอง
ผู้บ่มเพาะลมปราณยุคบรรพกาลสามารถเคลื่อนภูผาและถมทะเล ใช้กระบี่เดียวผ่าประตูสวรรค์ ท่องเมฆา โผยานเวหา!
ในยุคเดียวกันนั้นยังให้กำเนิดปีศาจและอสูรมากมาย ภายหลังพลังปราณในโลกลดน้อยลง ยุคของผู้บ่มเพาะลมปราณล่มสลาย เหล่าปีศาจอสูรก็หลงเหลือเพียงตำนาน
มนุษย์หมาป่าอมตะของตะวันตก ก็คือหนึ่งในปีศาจอสูรยุคบรรพกาลของตะวันตก!
ปีศาจอสูรแม้ตายแล้ว แต่พลังไม่สูญสลาย ยังคงดำรงอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ในรูปแบบลึกลับบางอย่าง
"ตายเสียเถอะ! จ้าวหมาป่าผู้หิวโหยตื่นขึ้นแล้ว พวกเราล้วนคือผู้สังหาร! เจ้าคือเลือดเนื้อที่จะถูกบูชายัญ!"
เจี๊ยคเรย์คำราม แสงสีเลือดทั่วร่างสว่างโร่ ตูม! พลังเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ถึงขั้นเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์เซียนขั้นทอง!
ระดับพลังของคนที่เหลือ ก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน!
ล้วนได้รับพลังเสริมจากจ้าวอสูร!