"ไม่!! ข้าตายไม่ได้ เจ้าบัดซบ เจ้ามันต่ำทรามเกินไปแล้ว เหตุใดต้องฆ่าข้า!!"
ปรมาจารย์ยุทธ์ซานเมี่ยวคำรามด้วยความโกรธ แต่แม้ร่างจะตกลงไปในน้ำ ความหนาวเย็นเสียดกระดูกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทว่าภายในกายของเขากลับพลุ่งเปลวเพลิงออกมาเป็นพัก ๆ!
จากนั้นร่างในน้ำของเขาก็ถูกเปลวไฟประหลาดห่อหุ้ม!
เขาลอยขึ้นเหนือแม่น้ำ กรีดร้องด้วยความเดือดดาล! เต็มไปด้วยความไม่ยินยอมที่ท่วมท้น!
แต่ไม่นาน ร่างก็ถูกเผาไหม้จนมอดไหม้ไปทีละน้อย กระบวนการทั้งหมดกินเวลากว่าสิบนาที กล่าวได้ว่าทรมานถึงขีดสุด...
อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ตี้หลงเซวียนกับไอ้เฒ่าซูออกจากงานชุมนุมเทพยุทธ์ พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญเพียรของซีจิง นั่นคือสำนักเต๋าเทียนอี
สำนักเต๋าเทียนอีคือสถานที่บำเพ็ญเพียรของปราจีนมังกร
นักบำเพ็ญเพียรแทบทุกคนในแถบตะวันตกต่างรู้ดี ก่อนหน้านี้ไอ้เฒ่าซูก็เคยได้ยินเรื่องนี้จากบทสนทนากับสหายเก่า
เพียงแต่สำนักเต๋าเทียนอีตั้งอยู่ลึกเข้าไปในเขตตะวันตกและอยู่ในเทือกเขาชางหลงที่รกร้างไร้ผู้คน ไม่มีเส้นทางลัดไปถึง
ทั้งสองจึงได้แต่นั่งรถมุ่งหน้าไปอย่างรวดเร็ว
...
อวิ๋นซื่อชูที่ถูกทุบตีอย่างหนัก หลังจากที่ตี้หลงเซวียนจากไป เขาก็ถูกนักบำเพ็ญเพียรของตระกูลอวิ๋นหามส่งโรงพยาบาลที่ทันสมัยที่สุดในซีจิงทันที
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ยุนชางฉยง ประมุขตระกูลอวิ๋นก็มาถึงห้องผู้ป่วย
เมื่อเห็นลูกสาวร้องไห้จนตาบวมแดง และเห็นลูกชายครึ่งหน้าที่ถูกทุบจนเละ ยังคงนอนหมดสติอยู่บนเตียงคนไข้ ยุนชางฉยงก็โทสะพลุ่งขึ้นทันที!
"ใครกันแน่ที่กล้าลงมือกับลูกชายข้า!! รีบไปสืบคนคนนี้มาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ข้าจะสังหารเขาด้วยมือของข้าเอง!"