"ข้าตี้หลงเซวียน หากกลัวเจ้า ถือว่าข้าพ่าย! เจ้าจะเชือดเนื้อข้าอย่างไร ก็เชิญตามสบาย!"
แววตาของตี้หลงเซวียนเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง!
จ้องมองเฉินเทียนเจวี๋ยประหนึ่งหยามมดปลวกตัวหนึ่ง ไร้ซึ่งแววแห่งความรู้สึกและความอบอุ่นแม้สักนิด!
หลิ่วเจียงเสวี่ยในยามนี้สิ้นหวังถึงที่สุดแล้ว เพราะนางรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเฉิน!
เบื้องหลังของตระกูลเฉินมีตระกูลใหญ่แห่งลั่วตูหนุนหลังอยู่
ลั่วตูเป็นหนึ่งในสี่ราชธานีโบราณรองจากเมืองหลวง ตระกูลใหญ่ในนั้นมีอิทธิพลมหาศาล เพียงแค่ก้าวเท้าเข้ามาในเมืองจางไถก็ทำให้ศพเกลื่อนกลาด ใครจะต้านทานได้?
บิดาของนาง หลิ่วเหรินซิ่ง และมารดาเลี้ยง เฝิงหลิน ต่างมองดูอย่างหัวใจแทบระเบิด!
ภายในห้องทำงานของตนเอง ใบหน้าของเฉินเทียนเจวี๋ยถูกตบจนเละ ลองคิดดูว่าตระกูลหลิ่วจะต้องเผชิญหายนะใหญ่หลวงเพียงใด!
แต่ในวินาทีต่อมา เหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงก็บังเกิด!
เฉินเทียนเจวี๋ยที่กำลังโทสะเดือดดาล เมื่อได้ยินชื่อ ตี้หลงเซวียน สีหน้ากลับชะงักค้างไปทันที
จากนั้นแววตาฆาตกรรมและความโกรธแค้นก็ถูกเก็บงำ!
"เจ้าคือตี้หลงเซวียน? คุณชายแห่งตระกูลตี้ในครั้งอดีต? เจ้ายังไม่ตายงั้นรึ?!"
เฉินเทียนเจวี๋ยเอามือกุมใบหน้าพลางยืนขึ้น เต็มไปด้วยความตกตะลึง
"เจ้ารู้จักข้า?"
ตี้หลงเซวียนกล่าวอย่างเย็นชา
หลิ่วเหรินซิ่งและเฝิงหลินที่อยู่ข้างกาย เมื่อได้ยินชื่อคุณชายตระกูลตี้ ก็ตกตะลึงเช่นกัน!
เพราะในตอนนี้ ชนชั้นสูงของเมืองจางไถต่างเล่าขานชื่อตี้หลงเซวียนว่าเป็นฆาตกรโรคจิตตัวจริง ไม่ว่าตระกูลเหยียน ตระกูลจาง ตระกูลหลี่ หรือตระกูลกู้ ต่างถูกสังหารจนพังพินาศ ล่มสลายในชั่วข้ามคืน!
"มากกว่ารู้จักเสียอีก ตระกูลข้ากับตระกูลตี้ของเจ้าเคยเป็นสหายร่วมสาบาน! และเสด็จพ่อของเจ้ายังได้ซ่อนสิ่งของลึกลับชิ้นหนึ่งไว้ที่บ้านข้า เจ้ารีบตามข้ากลับไปเอาเถิด!"