ตี้หลงเซวียนเห็นดังนั้นก็อดตกตะลึงไม่ได้!
เขามองไปทางเฉียนคุนซาน ฝ่ายนั้นหัวเราะอย่างน่าสังเวช "ไท่ถาน เจ้าหนีไปง่ายดาย! ให้ข้าทำยังไง ข้าก็ไม่กล้าพูดเหมือนกัน!"
เสียงสิ้นสุด!
เฉียนคุนซานฟาดฝ่ามือใส่หน้าผากตนเอง เขาย่อมไม่กล้าพูดเช่นกัน
หากพูดไป ไม่เพียงตนเองจะถูกเถ้าแก่ใหญ่ฆ่า ครอบครัวก็พลอยเดือดร้อน!
ชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมอำมหิตของเถ้าแก่ใหญ่ ลือเลื่องไปทั่ว!
แต่เสี้ยววินาทีนั้น มือของเฉียนคุนซานกลับถูกตี้หลงเซวียนจับไว้!
"ข้ายังไม่ให้เจ้าตาย เจ้าจะตายได้รึ? บอกมา ใครคือเถ้าแก่ใหญ่!"
ตี้หลงเซวียนทุบฝ่ามือลงบนอกของเฉียนคุนซานอย่างแรง
พลังปราณดั่งเข็มละเอียด ทะลวงเข้าเส้นลมปราณทั่วร่างของเฉียนคุนซาน จนสะท้านร้องคำรามทั้งร่างสั่นระรัว
แต่ถึงขั้นนี้ เฉียนคุนซานยังขบฟันพูด "เจ้าตัดใจเถอะ ข้าตายก็ไม่พูด เพราะข้า… ไม่กล้า!"
สิ้นเสียง ในปากเขามีเสียงกรอบแกรบ เลือดไหลโกรก จากนั้นก็เงียบหาย
กัดลิ้นฆ่าตัวตายแล้ว!
ด้านหลัง เหยียนหลิงเฟยกับจางไท่ไหลที่กำลังกระหยิ่มยิ้ม เปลี่ยนเป็นตกนรกในพริบตา!
ตอนนี้คนอื่นตายหมด เหลือแค่สองคน สภาพนี้แม้ฝันก็คงไม่นึกถึง
"ตอนนี้ พวกเจ้าสองคนบอกข้า เถ้าแก่ใหญ่ที่ว่า ตัวจริงคือใคร?"
ตี้หลงเซวียนมองไปอย่างเยือกเย็น
เหยียนหลิงเฟยสั่นระรัวด้วยความกลัว "ข้าไม่รู้จริงๆว่าเถ้าแก่ใหญ่คือใคร ไท่ถานราชันย์พลังเป็นคนมาถ่ายทอดคำสั่งตลอด ข้าไม่ได้โกหก อย่าฆ่าข้า!"