"เราก็มีแขนขาและหัวเหมือนกัน ถ้าฉันเป็นหมาบ้าน แกเป็นอะไร? พุดเดิ้ล? ซามอยด์ หรือฮัสกี้?"
ท่ามกลางความเงียบสงัด ตี้หลงเซวียนเอ่ยเรียบๆ
ไอ้เฒ่าซูสีหน้าหนักใจ ไม่กล้าปริปาก
ผืนสมบัติอวิ๋นไถในเขตตะวันตก มีฐานะสูงส่งยิ่งในเขตตะวันตก ก่อนหน้านี้ตอนสนทนากับเพื่อนเก่าที่ซีจิง เขาพอได้ยินเรื่องราวมาบ้าง
ในอากาศ กลิ่นอายความขัดแย้งพลุ่งพล่านขึ้นทันควัน!
ไม่มีใครคิดว่าชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาผู้นี้จะเปิดปากสวนกลับอวิ๋นซื่อชู
และสวนได้เจ็บแสบนัก!
สีหน้าของอวิ๋นซื่อชูเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำไปด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด!
หลินชิงหัวเห็นท่าไม่ดี รีบเบี่ยงเบนความเกลียดชัง "คุณชายยุน ไอ้หมอนี่มันถือดีที่ได้นั่งรถมากับคุณหนูยุน เลยทำเป็นมีบุญคุณ วางก้ามตลอด น่าชังที่สุด"
"ใช่ ก่อนหน้านี้มันยังด่าพวกเรา ทำท่าจะเคลมคุณหนูยุนด้วย"
อู๋เจียงหัวเสริมไข่
"มันยังบอกอีกว่า คุณหนูยุนเป็นแฟนมัน อย่าเข้าใกล้!"
ฮั่วเทียนซิงหนักข้อกว่า ปั้นข่าวลือขึ้นมา
อวิ๋นซื่อชูได้ฟัง ไอเย็นในดวงตาพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง!
เพราะผืนสมบัติอวิ๋นไถเป็นสกุลสันโดษ ถูกกฎเกณฑ์บางอย่างผูกพัน คนตระกูลอวิ๋นน้อยครั้งนักที่จะปรากฏตัวในสังคมโลกมนุษย์ คนจำนวนมากจึงอาจไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของตระกูลอวิ๋น
ในเมื่อมีคนกล้าสวนออกมา อวิ๋นซื่อชูไม่ถือสาจะให้บทเรียนสักหน่อย!
อีกทั้งยังเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู ให้คนรอบข้างได้เห็นฤทธิ์เดชของผืนสมบัติอวิ๋นไถ