"พี่คนนี้ชื่อฮั่วเทียนซิง มาจากสกุลฮั่วแห่งซีจิง ฝีมือร้ายกาจมาก"
"พี่ตัวสูงคนนี้ชื่อหลินชิงหัว มาจากตระกูลหลินแห่งซีจิง แม้ชื่อเสียงไม่โด่งดัง แต่ฝีมือสุดยอด เขาเป็นถึงปรมาจารย์ยุทธ!!"
"พี่อ้วนคนนี้ชื่ออู๋เจียงหัว มาจากสำนักเสินหัว 1 ใน 10 องค์กรยุทธแห่งซีจิง แถมเป็นศิษย์เอก เจ๋งไหมล่ะ?"
อวิ๋นไฉเอ๋อร์แนะนำพลางยิ้มแย้ม พูดจบก็แนะนำตี้หลงเซวียนต่อ
"นี่คือพี่ใหญ่ที่หนูรู้จักในรถ ชื่อจางหลง นิสัยสมถะ แต่หนูรู้สึกว่าเขาเก่งมาก"
ทว่าหลังอวิ๋นไฉเอ๋อร์แนะนำจบ สามคนนั้นกลับตอบรับอย่างเย็นชา
เพราะทั้งสามต่างไม่อยากให้ตี้หลงเซวียนเข้าร่วมกลุ่มเล็ก ๆ นี้
อีกทั้งเมื่อทั้งสามพิจารณาตี้หลงเซวียน ต่างก็พบว่าไอปราณบนตัวอีกฝ่ายเป็นแค่ระดับผู้ฝึกยุทธ์เท่านั้น
ปราณอ่อนแอขนาดนี้ ทั้งสามจึงไม่สนใจคบค้าด้วย
ส่วนไอ้เฒ่าซูที่อยู่ข้างกายตี้หลงเซวียน ก็จงใจปกปิดปราณ ตอนนี้ดูเผิน ๆ ก็แค่ขั้น 4 ปรมาจารย์นักรบ
ระดับนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าสามคน ก็เป็นเพียงคนอ่อนแอเท่านั้น
"พวกเราไปเดินเล่นด้วยกัน แล้วเที่ยงค่อยไปดูศึกชิงจ้าวยุทธกันเถอะ! ได้ข่าวว่าตื่นเต้นมาก หลายคนมาที่นี่ก็เพื่อดูไฮไลท์ตอนท้ายอย่างศึกชิงจ้าวยุทธนี่แหละ"
อวิ๋นไฉเอ๋อร์เสนอ
อู๋เจียงหัวได้ยินก็อดเบะปากไม่ได้ "เขาแค่ระดับผู้ฝึกยุทธ์ จะไปร่วมวงดูอะไรให้วุ่นวาย อานุภาพกดดันที่ปล่อยออกมาในศึกชิงจ้าวยุทธน่ะน่ากลัวจะตาย ทุกปีมีแต่พวกอ่อนแอถูกขู่จนฉี่แตกฉี่ราด"
"ฮ่า ๆ ข้าเองก็เคยได้ยิน อย่างจางหลงนี่ต้องตกใจจนเกิดเรื่องแน่ มิสู้ไม่ไปดีกว่า อย่าให้ขายขี้หน้า"
ฮั่วเทียนซิงก็กล่าวเยาะเย้ย