"ไม่ เจ้าจะเปลี่ยนแผนโดยพลการไม่ได้!! ทางท่านเทพสงครามสู่นั่น จะทำให้เจ้าเอาตัวไม่รอด!"
เจียงไห่หลงคำรามลั่น
"เขา ต่อให้เอาปืนจ่อหัวข้าตอนนี้ ข้าก็ไม่ทรยศต่อนายน้อยเบื้องหน้า! สวีจื่อเวยมีกี่หัว ถึงบังอาจคิดปองร้ายผู้อาวุโสตราทอง!"
หยางมี่ซือกล่าวเสียงเย็นเยียบ
นักบุญสาวทั้งเก้าแม้ปกติไม่ค่อยพบหน้า แต่ก็มีวิธีติดต่อกัน
หยางมี่ซือได้ยินมานานแล้วว่า นักบุญสาวลำดับสี่มู่หยานหรานถูกตี้หลงเซวียนสังหารโดยตรง เพราะทรยศ เพราะหลอกลวง
นักบุญสาวทั้งเก้า ล้วนร่ำเรียนวิชามาจากหุบเขาควันเมฆา ตอนลงจากเขาเคยสาบานไว้อย่างร้ายแรงว่าจะภักดีต่อผู้อาวุโสทั้งห้าแห่งภูเขาควันเมฆาตราบชั่วชีวิต
ส่วนนายน้อยตี้หลงเซวียน ก็คือศิษย์เอกของผู้อาวุโสทั้งห้า ไม่ว่าลงเขามาทำสิ่งใด ก็เท่ากับเป็นตัวแทนความเห็นชอบของผู้อาวุโสทั้งห้า
การทรยศเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย!
มู่หยานหรานได้กลายเป็นบทเรียนด้านตรงข้าม ให้นักบุญสาวอีกแปดนางที่เหลืออกสั่นขวัญแขวน ไม่กล้าล้ำเส้นแดงอีก
และหยางมี่ซือก็คือนักบุญสาวลำดับหก!
"ไม่ ป้ายเจ็ดดาวของเขาเป็นของปลอม!! นี่คือผลพิสูจน์ของแผนกเหิงเจียง หยางมี่ซือ เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต!"
เจียงไห่หลงคำรามอีกครั้ง กัดฟันลุกขึ้นจากพื้น!
ผู้คุมหลายสิบนายข้างหลัง ถือปืนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว! แต่หัวหน้าผู้คุมที่มาถึงตรงหน้า กลับตกอยู่ในความลังเล!
ด้านหนึ่งคือเจียงไห่หลง หนึ่งในสิบแม่ทัพแห่งเหิงเจียง
อีกด้านคือแผนกกองพลที่เจ็ด ผู้ใหญ่ระดับตราเงิน!
เขาไม่กล้าล่วงเกินทั้งสองฝ่าย!
"ยังไม่รีบจับตัวหยางมี่ซืออีก นางทรยศแล้ว! นางต้องมีสัมพันธ์ลับกับปีศาจตี้หลงเซวียนแน่!"