อิงเจวี๋ยพยักหน้า “พี่จวินพูดถูก พี่รองของฉันโดนไอ้สกุลตี้หลอกน่ะ ดีนะพ่อไม่หลงเชื่อ”
“พ่อค้าเก๋าเกมอย่างฉัน จะติดกับดักเด็ก ๆ แบบนี้ได้ยังไง”
อิงไห่ซานพูดอย่างดูแคลน
ไม่นาน จวินไท่เซิ่งก็ได้เช็คห้าล้าน แล้วหาข้ออ้างออกไปซื้อสมุนไพร
ยังบอกอีกว่าสมุนไพรหลายตัวต้องใช้เส้นสายถึงจะหาได้
อิงไห่ซานกับอิงเจวี๋ยยิ่งศรัทธาและซาบซึ้งในตัวเขามากกว่าเดิม
ส่วนอีกด้าน อิงหลงเฟยไปที่โรงแรม ถือไวน์ขาวสองขวด กับของแกล้มเย็น ๆ ไปนั่งกินกับตี้หลงเซวียนเพื่อดับกลุ้ม
ตี้หลงเซวียนดื่มไม่มาก แต่เห็นอิงหลงเฟยร้องไห้ขณะดื่ม ก็ยิ่งรู้สึกลึกซึ้ง
ที่ว่า วีรบุรุษใจละมุน บุรุษก็มีด้านที่เปราะบาง
ปีนั้นเขาเห็นคนทั้งครอบครัวถูกเผาตายต่อหน้า ความรู้สึกนั้น พอนึกถึงตอนนี้ก็ยังเจ็บแปลบเหมือนมีดกรีด
ถ้าให้เขาเห็นพี่สาวตกอยู่ในอันตรายต่อหน้า แต่ช่วยไม่ได้ ก็คงทุกข์ใจไม่แพ้อิงหลงเฟย
พริบตาเดียวก็ถึงตอนค่ำ
จวินไท่เซิ่งหาซื้อสมุนไพรมาได้หลายสิบชนิด
สมุนไพรเหล่านี้มีไม่กี่ตัวที่พบได้ทั่วไป ที่เหลือล้วนเป็นตัวที่หาซื้อยาก
จวินไท่เซิ่งยังใช้วิธีต้มยาที่ซับซ้อน พลางอธิบายให้คนตระกูลอิงฟังถึงความเก่าแก่และผลล้ำลึกของวิธีนี้
อิงไห่ซานกับอิงเจวี๋ยฟังแล้วยิ่งเชื่อถือมากกว่าเดิม
ชมไม่ขาดปาก!
จวินไท่เซิ่งยิ่งได้ใจ
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป น้ำยาถูกต้มออกมา จวินไท่เซิ่งยกเข้าไป แล้วอิงเจวี๋ยก็ป้อนให้อิงหว่านเอ๋อร์ที่หมดสติอย่างระวัง
สิบนาทีกว่า หน้าของอิงหว่านเอ๋อร์เริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นเล็กน้อย