“ใช่! จะให้พวกเรามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เพราะคนไม่กี่คนได้อย่างไร! ตอนนี้ต้องรีบเดินทางแล้ว วันนี้เราต้องไปถึงด่านซานเสียกวนให้ได้!” คนที่เมื่อครู่ยังตะโกนว่าจะพัก บัดนี้กลับมีแรงฮึดขึ้นมาเสียอย่างนั้น
หัวหน้าหมู่บ้านลำบากใจอยู่บ้าง
เขาไม่ชอบจางเหล่าอู่อยู่แล้ว ยิ่งรู้ว่าจางเหล่าอู่มีความสัมพันธ์คลุมเครือกับภรรยาของตระกูลจ้าว ก็ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังให้เวลาพวกนั้นครึ่งชั่วยามเพื่อฝังศพ
ตอนเกิดเรื่องกับตระกูลเจียง เขาก็ให้เวลาพวกเขาเช่นกัน
เขากำลังจะเอ่ยปาก เจียงซูหลิงก็พูดขึ้นก่อน “พวกท่านไปกันก่อนเถอะ ไม่ต้องเสียเวลาเพราะพวกเราให้การเดินทางของทุกคนล่าช้า พวกเรามีรถม้า อีกไม่นานก็ตามทันแล้ว!”
“ท่านลุงหัวหน้าหมู่บ้าน ข้าจะอยู่ช่วยด้วย!”
มุมปากของหัวหน้าหมู่บ้านกระตุกไปหมด
หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่งกับเด็กอีก 6 คน นางแน่ใจหรือว่าไม่ได้มาสร้างความวุ่นวาย?
แต่ก่อนหน้านี้ทั้งสองครอบครัวก็เดินทางมาด้วยกัน เขาจึงไม่ได้พูดอะไรอีก
ชาวบ้านทางนั้นยังคงเร่งเร้าให้รีบออกเดินทาง เขาจึงทำได้เพียงกำชับว่า “คืนนี้พวกเราจะพักกันที่ด่านซานเสียกวน พวกเจ้าควรรีบตามมาให้ทัน หากวันนี้ตามไม่ทัน พวกเราจะมุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตามถนนหลวง!”
เมื่อคนในครอบครัวเฒ่าจางเห็นว่าจือจือไม่ยอมไปด้วย ต่างก็ทำหน้าเหมือนเห็นคนโง่
จือจือไม่ยอมแพ้ ส่งสีหน้าเศร้าสร้อยแบบเดียวกับตอนส่งพวกเขาทั้งครอบครัวไปสู่ปรโลกกลับไป พร้อมเอ่ยเสริมว่า “เดินทางดี ๆ นะ!”
บรรยากาศชวนให้ซาบซึ้งสุด ๆ