ต้าฮวาเป็นเด็กที่รู้ความดี แม่ต้องพักผ่อน จึงพาน้องชายกับน้องสาวไปเล่นที่หน้าประตู
จือจือแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นแล้ว ก็รีบล็อกประตูแล้วเข้าไปในมิติ
ถึงประตูจะไม่ได้ช่วยอะไร หน้าต่างก็ยังสว่างจ้าอยู่ดี
เมื่อครู่เธอรีบร้อน เลยแค่กวาดตามองมิติคร่าว ๆ ยังไม่ได้สำรวจให้ละเอียดเลย
โดยเฉพาะบ้านหลังใหญ่สามชั้นนั่น
เธอเคยเห็นแค่ห้องครัวชั้นหนึ่งกับห้องเก็บของใต้ดิน
ส่วนชั้นสองกับชั้นสาม ต่อให้ก่อนทะลุมิติมา เธอก็ไม่เคยขึ้นไป
ตอนนี้มิตินี้เป็นของเธอแล้ว ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเจ้าของจะว่าอะไรหรือไม่ เพราะตอนนี้เธอเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้
เธอตรงไปที่ห้องนอน
ตอนนี้ได้แต่หวังว่าเจ้านายหน้าตายคนนั้นจะเอาเครื่องประดับทองเงินมาซุกไว้ที่ฟาร์มบ้าง แม้โอกาสจะริบหรี่มากก็ตาม
ยังไงตลอดทั้งปีเจ้านายของเธอก็อาจไม่ได้มาฟาร์มนี้ถึงสองครั้งด้วยซ้ำ
เงินทองแดงแค่ 600 เหรียญนั่น อย่าว่าแต่เลี้ยงคนหกคนเลย เอ่อ...นับเด็กในท้องด้วย ต่อให้เลี้ยงแค่ตัวเธอเองก็ยังไม่พอ
ความหวังช่างงดงาม แต่ความจริงช่างโหดร้าย!
มีห้องนอนทั้งหมดสี่ห้อง แต่เธอไม่เห็นแม้แต่เศษทองสักชิ้น
เครื่องประดับก็ไม่มีสักชิ้น กลับเห็นนาฬิกาเรือนหรูเรียงเป็นแถวอยู่ในห้องที่ดูเหมือนห้องนอนใหญ่ แต่ก็ไม่เชิง
เธออิจฉาจนไม่รู้จะอิจฉาอย่างไร ต่อให้เกิดใหม่อีกสามชาติก็ไม่มีทางซื้อพวกนาฬิกาพวกนี้ไหว
นายทุนชั่วร้ายเอ๊ย!
คิดถึงของแพงพวกนี้แล้วนึกได้ว่าเธอก็เคยทำงานหลังขดหลังแข็ง ช่วยหาเงินซื้อมาเหมือนกัน เธอก็ปวดใจ